tuż przed snem

[izabela młynarska]

czekam...
na szept
który dotykiem odgarnie włosy ze skroni
uskrzydli pragnienie istnienia w codzienności
spłoszy myśli galopem rozpędzonych koni
przeniesie duszę przez próg sennej bezsenności
na dźwięk
słów niepokonanych niepamięci wszechmocą
i zastygłych w przezroczu tajemniczej treści
dźwięk oddechu który wplata się w usta nocą
na smak ciepłej i oczekiwanej bliskości
na pociąg o pustych wagonach rozmarzenia
w którym cisza turkocze lepkością słodyczy
wyruszę w wymiar podświadomego istnienia
para już tak rozkosznie i sapie i syczy

[stanislawa zak]

podoba mi się ta tęsknota ale trochę trzeba zmienić wersyfikację, prawdę mówią nie bardzo się na tym znam , to co robię to intuicja, ale tu aż się prosi, pozdrawiam ciepło!

[izabela młynarska]

pokombinuj Stasiu zgodnie z podpowiedzią intuicji - czasem jest ona lepsza od wiedzy (może nauczę się czegoś)
dzięki serdeczne

[stanislawa zak]

na twoją odpowiedzialność: choć wiem że nasz Hirurg zrobiłby to lepiej (Tomasz)
próba nr 1
czekam
na szept
niech dotykiem odgarnie mi włosy
spłoszy myśli demoniczne
przeniesie przez próg bezsenności

...na dzwięk słów
niech pokonają lukę wszechmocną
wplotą się w oddech
z lekkością wibracji nasyconej słodyczą
pszczelej pracy

...na pociąg
by puste wagony rozmarzenia
zaturkotały realizmem rozkoszy
bliskiej ciału nie tylko podświadomości

...na ciebie
kiedy wreszcie wezmiesz mnie
tak naprawdę bez bawełny
i udawania się w podteksty