niewypowiedziane...

[hated]

spróbuję okryć słońce
niezwyciężoną zorzą tchnienia
gorejącego drżenia
jak strzała
przedzierająca się przez mrok rezonansującym płomieniem

On- wiatr żaglu w bezwietrzny dzień
fala spokoju w sztormową noc
wyspa rozkoszy na morzu nienawiści

Ona- wyszeptana myśl podczas odwiecznej ciszy
oprawiona w wahanie jak w ramkę

pomiędzy nimi ściana niewypowiedzianych marzeń

On- wychwycił zmyślone światło swojego anioła
w malinowej pułapce przeszył przez zamknięte drzwi
odnalazł ja wśród odmętów

rozśpiewane są usta tych łaknących kochanków
ikonami pobłażania i światem kruchych istot
własnym lękiem zatraceni
płatkiem róży otuleni
czy czekają wciąż?

na policzkach jej narodzona słona łza
umarła na jego spragnionych policzkach
słońce zaszło...

zaklinam czas, by wieczność im dal...

[Ona_Kot]

no i kto przez to przebrnie?
życzę wytrwałych czytelników

pozdrawiam