miała na imię Bóg

[Agnieszka_Gruszko]

miała na imię Bóg
zabłoconą twarz
nosiła na szyi
sznur
ręcznie skręcany
w ciemnym chaosie
z dusz

miała dłonie
przy sobie
poorane paznokciami
w grzechu
na plecech
sine szramy

kim jesteś pytali?
zapatrzeni w oczy
których nikt nie umiał
odkryć
nikt odczytać

drążyli brzuch ciepły
wspomnieniem krwi bladej
pytaniem
o jedność
o nicość
o trwanie

[Mirosław_Serocki]

Ogólnie nieźle, ale jednak dwie pierwsze strofy o wiele lepsze. Pierwsza kojarzy się z Wyspiańskim. Rytmem? Klimatem? Może przez ten sznur?
Pozdr.

[Seweryn Muszkowski]

Mi osobiście odpowiada klimat, ale nie jestem zwolennikiem takiej formy, przez co czyta mi się niewygodnie. :(
ale całkiem w porządku wiersz.

s.m.

[Jerzy_Płonka]

Klimaty takie jak lubię, treść i kompozycja też niezgorsza, chyba się dobrze spisałaś, chyba bo to zależy od autora czy wiersz mu się podoba czy nie. Mnie się podobało. Pozdrawiam