Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Interpretacja zmysłów
czas usiąść przemilczeć grzech
cisza powoduje wulkan zimnych słów
rzucanych o rozumne już ściany

Przepychanka

Połykane krople mojego morza
bezlitośnie obijają się
o więdnące płuca
Koniec budujący...
Początek

Od nowa
mozolnie
twarz mą rzeźbisz marmurową
nadając jej błysk swego wzroku
splecione dłonie rodzą się na nowo
tworząc zarys erotycznych myśli

Opublikowano

fajny wiersz zatrzymał mnie, wróciłem przeczytałem na głos i coś mi nie gra ,zmieniłbym niektóre frazy np.

w drugiej frazie bez "i"

w czwartej bez "już"

"tracące oddech" zmieniłbym na więdnące

"rzeźbisz mą marmurową twarz" zmieniłbym szyk

może się przyczepiam ale tak mi to fajniej płynęło, bardziej melodyjnie oplatając puentą

nisko się kłaniam i pozdrawiam

Opublikowano

jeszcze tylko jedno
w tamtej frazie "mą ma- rmurową" sorki, że się czepiam ale jakoś mi zgrzyta "mą ma" nie wiem dlaczego ale zmieniłbym na

twarz mą rzeźbisz marmurową

czepiam się dlatego, bo mi się bardzo podoba i miło będzie do niego wrócić

nisko się kłaniam i pozdrawiam

Opublikowano

jak dla mnie to wyciąć trzykropek i wielkie litery;

"cisza powoduje wulkan zimnych słów" --> lekko nielogiczne, a (uważąm) jako metafora słabe;

"twarz mą rzeźbisz marmurową" --> to możnaby powiedzieć normalniej (rzeźbisz moją marmurową twarz) - kompltenie nie rozumiem po co to udziwnienie;

prócz tego warto, moim zdaniem, pomyśleć o odchudzeniu tego wiersza i zmianie wersyfikacji;

nie trafia on do mnie; jest, wg mnie, słaby


pozdrawiam serdecznie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nóż w wodzie wtedy błyszczał jak gwiazdy Drogi Mlecznej Gosia... .....pamiętasz DKF na placu Teatralnym? i noc była zaczarowna jak ołówek inżyniera Trurla i Klapaucjusza   dwa serduszka biły miarowo gdy nocny tramwaj przekroczył prędkość zmierzchu   jazz jak tornado się wdarł w kawiarniany gwar i było bajecznie !
    • @Benjamin Artur   Mocny wiersz, w którym metafora karcianej gry ("kładę na stole duszę swą")  - to ryzyko emocjonalnego zaangażowania.  A przyznanie się do blefu to  moment słabości. Powtórzenia "nie skryję się , nie ucieknę" budują poczucie nieuchronności, a koniec -  "stawiam wszystko na miłość" -  to odważna deklaracja mimo lęku. Bardzo intrygujący tekst! 
    • Dziś przebyliśmy krótką drogę na niej był skwar i trochę patrzenia  bez zrozumienia   gdy trafiłem do celi opowiedziałem własną historię trochę tak jakbym zakrywał słońce   praca urwała się na chwilę ze smyczy pobiegła na inną zmianę   może nasza droga była odkupieniem win wiem tyle, że musieliśmy się rozejść   jeśli światło zaprowadzi mnie na otwarty ocean popłynę ale to marzeniem będzie tylko na jakiś czas   bo przecież bardziej zależy mi na zrozumieniu a im tego więcej tym góry stają się wyższe bo jedno z nas zamiast gwiazd wybiera noc. 
    • @karenka   Piękny wiersz o walce, jaką każdego dnia toczymy z chaosem i powierzchownością współczesnego świata. Świetny jest ten kontrast między „tanimi wizjami z pierwszego tłoczenia” a głęboką tęsknotą serca, która na szczęście ostatecznie wygrywa. Ten wiersz działa jak literacki hamulec bezpieczeństwa - zmusza do refleksji, budzi ze snu i przypomina, gdzie tak naprawdę bije źródło prawdy. Ostatnia strofa przynosi ukojenie i nadzieję. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...