Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie trudno minąć się z duszą
szukając nowych wcieleń
w starych obrazach

szkice artysty
zbyt miekkim ołówkiem
by utrwalić wieczność

sztuka jest złudzeniem
interesownym i egoistycznym
dlatego uzależnia

Opublikowano

malutka kosmetyka
poza tym pierwsza strofa pozostaje bardzo...
druga już mniej
a trzecia najmniej
takim stopniowaniem jest dla mnie ten wiersz
no ale jest coś zawarte i tak samo coś się podoba
tylko tymi stopniami...;)


nie trudno minąć się z duszą
szukając nowych wcieleń
w starych obrazach


szkice artysty zbyt miękkie
by charakter ołówka
doczytała wieczność


sztuka jest złudzeniem
wyzwalającym egoizm
dlatego wchłania


oczywiście nie twierdzę że moja wersja jest lepsza
to moja wizja
a czy lepsza czy gorsza to nie mnie oceniać...

Opublikowano

i ja nie bede jej oceniala, bo ona jest o czymś zupełnie innym,
zmieniłeś sens szkiców i nie może być wchłania, bo to nie to samo co uzależnia, nie o to tu chodziło...

dzięki za poświęcony czas :)

pozdr, fr.ashka ;)

Opublikowano

Sztuka bezinteresowna nie jest, co widać. Bo wątpię, by ten wiersz był sztuką dla samej sztuki.!?. :). Bo mało z nią ma wspólnego.
Nie żebym był złośliwy! O nie!:). Ale z tego całego wiersza zostawił bym tylko; nie trudno minąć się z duszą , szukając nowych wcieleń.

Pozdrawiam:)

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

bardzo fajny wiersz . pomysl przeslanie oraz wartosc ok . na tak .
(jak zwykle jestem opozniona heh )

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @LessLove To kolejny świetny wiersz, który można odczytać na kilku płaszczyznach.  Na pierwszy rzut oka to wiersz o samej technologii, która jest "karmiona" przez 24h na dobę. Dla mnie to przede wszystkim odczyt artystyczny. Czarujemy słowem, jesteśmy tą "swawolną wróżką". Gorzka prawda jest taka, że AI jest wyzwolona od wiary w te czary. To "nie tylko słowa".   Pomimo tego dajemy z siebie wszystko od razu.   Uderza mnie przede wszystkim "cmentarz marzeń". Dla mnie to wskrzeszenie idei. Twórczość jest tym, co ożywia martwe idee. Ten bardzo dosadny  tekst odczytałam też w kontekście politycznym. Tu ściera się druga strona twórczości. Wybrzmiewa, że nie ma niezależności, bo zawsze jest admin, portal, a w kontekście wiersza - algorytm.   Wniosek jest taki: system jest karmiony naszymi pragnieniami, a my dostajemy jedynie chwilowe kurhany. Z innych odczytów kształtuje mi się tu wydźwięk samej wiary. AI jej nie ma. Jest maszyną, która nie czuje i nie ma duszy.   I tu pada prowokacja: "Tylko słabi wierzą?"  -  Wiara jest prawdziwa. Jej się nie da wygenerować. Myślę też, że całość ma wydźwięk społeczny. Bo scrollujemy. To o topieniu smutków. Chcemy stworzyć coś, co będzie zapamiętane. To tworzenie własnych, spichrzowych pomników.   Może mniej trafnie, ale dla mnie odczyt jest taki, że budujemy na słabym podłożu. Ono jest nietrwałe.   Wiersz wbija " szpilę " na wielu poziomach. Jest tu przede wszystkim prawda, ale i sarkazm i ironia.  Każdy odczyta go własnymi myślami. Dziękuję
    • @Wal Pomysłowo! Pozdrawiam :-)))
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Również pozdrawiam. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Tak, jest pewne podobieństwo i był ten film już wcześniej wspominany w komentarzach, aczkolwiek ten mój świat wydaje mi się bardziej wyludniony niż we wspomnianej produkcji. Poza tym, takich filmów jest więcej, chciażby Jestem legendą.
    • Saigyô (1118–1190)   W górskiej samotni gdy już kończy się jesień łatwo zrozumiesz czym naprawdę jest smutek podszyty zimnym wiatrem
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...