Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Trzask! Ołówek rozleciał się w połowie...
Choć myśli jak stado wygłodniałych Szpaków.
Co obsiadły owocowe drzewo,
Rozdziobując je w drzazgi.
Już nie podzielę się tymi myślami ....
Odchodzę.
Ponieważ nie mam nic do przekazania,
Jestem tu niepotrzebny.
Ja!.. Zbyt prostych myśli.
I słów prostych.
Niezrozumiały, zbędny.
Patrz, ile myśli jest bardziej widocznych,
Głośniejszych.
I piękniejszych niż moje
Nie warto...zajmować im miejsce!
Poczytam Komiks,
Albo „Świerszczyk”,
Poezją upcham szpary w oknie.
I nigdy już, nie będę pisał wierszy!....

Opublikowano

Żegnam!. Życząc przyjemnych doświadczeń czytając poezję. Jak dla mnie,
Nie warto! Niektóre komentarze zabijają wrażliwość i spojrzenie na świat, jeszcze nim się narodzą.
Dając tym samym do zrozumienia, ze pisanie wierszy jest dla wybranych....
Powodzenia! Cień

Opublikowano

dziwię się Tobie, iż odchodzisz po publikacji zaledwie trzech wierszy :). przecież wiadomo iż początkowo nie zawsze idzie wszystko jak po maśle, gdyby każdy uważał tak jak Ty, to wiele osób nie byłoby dziś na tym forum, bo otrzymały mało schlebiające opinie. ja jestem tego żywym przykładem, też po kilku 'niewypałach' mogłam mieć to wszystko gdzieś i odejść, jednak posiadam tyle samozaparcia i uporu, że próbowałam i próbuję dalej pisać. chyba że Ty należysz do tzw. 'populacji słomiany zapał', która to niestety dominuje w naszym społeczeństwie. mimo wszystko zastanów się, bo warto

pozdrawiam serdecznie Espena Sway :)

Opublikowano

Wiem, ze najmniej sie tutaj licze, ale ... heh .. gdybym ja miala myslec tak jak Ty drogi Cieniu, to coz , juz dawno rozstalabym sie z poezja, a tak , pojada po mnie w komentarzach ... no to co niech jada ! tak szybko zeby sobie zabki powybijali z ich usmieszkow , a co , dla siebie pisz , a komentarze innych miej na uwadze poprostu, a nie od razu do serca bierzesz ... nie warto - wierz mi na slowo :) pozdrawiam :*

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Śmieszą mnie ludzie, którzy nie potrafią godnie przyjąć krytyki.
A może by tak zanim zamieściłeś swój wiersz przeczytać temat, którty jest przyklejony na samej górze działu?

pzdr
Opublikowano

StukPuk
Śmieszą mnie ludzie, którzy nie potrafią godnie przyjąć krytyki.
A może by tak zanim zamieściłeś swój wiersz przeczytać temat, którty jest przyklejony na samej górze działu?

pzdr
*************

To nie pod wpływem krytyki ,wierszy!!!... Zaledwie dwa trzy słowa, negatywne...Mnie ludzie zazwyczaj ciekawią.... Smieszą tylko gdy robią to celowo. Komentarz ma się odnościć do wiersza ... Postepowaniem ludzi tu się nie zajmujemy.

Cień.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Nata_Kruk To wiersz o przemocy subtelnej, codziennej takiej, która nie mówi wprost, ale zostawia chłód i ślad w głowie. To wykład o człowieku zawieszonym między chęcią bycia a lękiem przed oceną. Wszystko razem tworzy wizję  społecznego niepokoju, wzbogaconej pięknym neologizmem:)
    • @Proszalny To co płynie nas napędza. O tym myślę po lekturze.
    • @leszek piotr laskowski Czasem szklany sufit, czasem pustka czterech ścian.
    • Zmierzyłem bezkres oceanu  Ja tułacz, ja wygnaniec  Nieprzyjaciel, nietrwałego Edenu    Całuję ziemię ojczystą,  Choć ją przeklnąłem, rzekomo nieczystą….   Ja tułacz, ja wygnaniec wieczny  Moja przystań z tego samego prochu  Ulotna jak to ciało Więc, czy gdyby w proch wreszcie się przemieniło…. Czy ten tułacz, ten wygnaniec Zamknął na raz spokojnie w szkatułce czystego Eteru!   Gdyby tylko tak się stało….  Ale inną mi dało fatum Mojrę Czy też długa jej nić?  Czy krótka zatem? Nie odgadnę tego zawczasu, drżę jeszcze przed grobem!  Bogowie!    Głupi tułacz i wygnaniec,  Więc padnę na kolana wam!  Splotłem dawno białe ręce   Zmierzyłem bezkres oceanu  Ja tułacz, ja wygnaniec  Nieprzyjaciel, nietrwałego Edenu   Błagałem o pomyślną nić dla tej prządki  By mi plotła same cuda,  I wtedy gdy się niebo z chmurami ciemne rozszalało  Bure, mocną łzą o szybę uderzało    Ja tułacz, ja wygnaniec  Wieczny nieprzyjaciel nietrwałego Edenu    Tedy czułem twą opatrzność!  I wiedziałem, i wiedziało moje głupie serce!    Gdy się niebo rozszalało… złapałem was za ręce, Bogowie  A w te wiosnę ptaki latały nisko, samoloty latały nisko, nuciłem tę samą tkliwą piosnkę    O, Bogowie!  Rąk wam jeszcze nie składam do grobu,  Ani nóg, ani serca nie dam wam jeszcze w aloesowy liść!   Tylko nucę, nucę i nucę  Patrzę na niebo szukam - znak  Jeżeli powiesz, że tak…  To tak!    Ja wieczny tułacz Wieczny wygnaniec    Nie puściłem waszych rąk W głowie mam tą samą piosnkę Z dokładnością szła ona tak…   Zmierzyłem bezkres oceanu  Ja tułacz, ja wygnaniec  Nieprzyjaciel, nietrwałego Edenu   
    • @Migrena   Ukazujesz miłość jako potężny, kosmiczny i biologiczny żywioł. Balansujesz między czułą intymnością a obezwładniającą, spalającą obsesją, w której pragnienie drugiego człowieka staje się warunkiem przetrwania. To anatomia głodu, która daje życie, ale jednocześnie trawi je od środka.  Mocny i wspaniały tekst. Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...