trzynaście kobiet

[Mateusz Kulesza]

To było zaprzeczenie. Radość wstrzyknięta w kość. Uśmiech pojawił się na skroniach. Deszcz był słońcem. Kobiety były cieniem. Wszystko toczyło się na niebo. Mężczyźni przynosili kwiaty swoim matkom. Moje dłonie są podobne do ust. Papier pali się z głową. Z celującą oceną. Wszystkie te piękne pamiątki. Zdjęcia. Palą się w uszach. Jedząc kolejną niestrawność.

NA ŚWIECIE jest trzynaście KOBIET
Każda ma cienie pod oczami. Każda z nich ma uczesane włosy.
Moje łzy. Wyłożyły nogi na grzebieniu. Imiona wsadziłem do pudełka po życiu.

Minął rok. Dwa
Kolejne. Zjadały mnie ćmy. Z oczami człowieka.

Nastała jesień. Tajemniczość poszła się jebać. Niebo było czarne. Napiłem się kawy. Z ust wylatywały motyle.

Powstała ziemia. I człowiek z twarzą. Z myślą „piękna”. Skojarzenia toczyły się nierówno. Kobiety czekały na tego jednego. Mężczyźni grali w piłkę nożną. W soboty szczęśliwe rodziny chodziły do Mc Donald`s. Nieszczęśliwi zapijali swoje smutki w odrze.

I tak
Zawsze było pięknie..

[natalia]

tym razem z lekkim uśmiechem pod koniec :)