Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zapominam - (nie)ludzka rzecz -
znaczeń słów które
wypowiadasz lekko jak len

przerażasz się
że tak mogę

*

rozmieniam się na drobne
pieszczoty
w poszukiwaniu wolności
zamkniesz mnie
w jednowymiarowym kochaniu

wysupłując któreś z pragnień
nadajesz mu imię
z dopiskiem tylko nie zapomnij
między pośladkami

*

(głębiej!)

penetrujemy umysły
i ciała
produkujące hormony
jak całodobowe sklepy chemiczne
w ktorych nie wydają reszty

Opublikowano

juz któryś mój komentarz i po raz kolejny niebyt wylewny, wybacz(cie)

a tekst świetny, choć wole Twoje głębokie. a podoba sie, mimo tego dystansu który zawsze miałem do twoich tekstów. o czym zresztą dobrze wiesz

pozdrawiam 'al'chemicznie
ný byrjun.

Opublikowano

Od pewnego czasu śledzę Twoje poczynania i muszę przyznać, że jednego nie można Ci odmówić- starasz się być nieszablonowa i pisać na swój własny, unikalny sposób. Jak to wychodzi? Raz lepiej, raz gorzej.

-Mam wielką awersję do pisania (nie)ludzki, (nie)ładny itp. wygląda to dość karykaturalnie i swoją „łopatologicznością” zdaje się ubliżać inteligencji czytelnika.

-nie podoba mi się nawias przy „głębiej” (na kij?)

-myślę, że w pierwszym fragmencie zamiast

przerażasz się
że tak mogę


można by napisać coś bardziej wymyślnego, a i brzmiącego lepiej. Bo ja wiem… np.

strach cię
przeleciał?
;)

-drugi fragment całkiem niezły, tylko, że też można by trochę bardziej pokombinować, chociażby przy:

nadajesz mu imię
z dopiskiem tylko
nie zapomnij między pośladkami


-końcówka dobra.

Ps. Przepraszam, że tak nie po kolei, ale ja już tak mam, niestety ;)

Serdeczności!

Fei

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @wierszyki   wiersz idzie jak pieśń, ale pod pieśnią pracuje rana.   jest w nim i ziemia, i granica i ten przedziwny cięzar losu, który człowieka nie opuszcza nawet wtedy, gdy zmienia państwa, języki, strony świata.   bardzo mnie ujęło, że tutaj pamięc nie jest archiwum, tylko ciałem jakby niesionym przez   słowo, przez droge, przez garść konkretu.   właśnie dlatego ten utwór tak mocno oddycha .   bo on  nie opowiada o wykorzenieniu, tylko samo z niego mówi.   piękna, głęboka poetycka robota :)    
    • @huzarc   dziękuję serdecznie :)       @wierszyki     też tak sobie pomyślałem.   piękne dzięki :)       @andrew   święta prawda :)   pięknie dziękuję :)    
    • @huzarc   przejmujący wiersz.   zwłaszcza tam, gdzie wojna przestaje być wydarzeniem, a staje się stanem sumienia i obecnoscią niemal domową.   finał jest świetny bo nie krzyczy, tylko osiada w czytelniku   jak coś, czego nie da się już usunąć z pamięci .    
    • @vioara stelelor     tym wierszem  nie idziesz do czytelnika , tym wierszem go otulasz.   jest w nim coś rzadkiego,  czułosć, która nie musi krzyczeć, żeby płonąć.   to romantyzm najpiękniejszego sortu.   nie z papierowych uniesień, lecz z prawdziwego drżenia serca, z tej namiętności, ktora umie być jednocześnie delikatna i nieodwołalna.   "jesteś” brzmi tu jak zaklęcie, jak ocalenie świata, a finał z naszyjnikiem   dobrego czasu jest po prostu olśniewający .   zmysłowy, ciepły i boleśnie piękny.   ten wiersz zostaje pod skórą.   we mnie.  
    • @Annie Pociągnę temat wierszem ale muszę się namyśleć, dziękuję Przepięknej niedzieli
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...