Fotografia z wojny

[Misfit]

zawsze gdy widzę
czarno białą fotografię
tego żołnierza
na pustym peronie
jego mundur
zdaje się być bardziej wyblakły

tak samo jak oczy

jechał na wojnę pociągiem
ciężkie koła
wystukiwały o szyny rytm marszu
wojennego
a może pogrzebowego

nigdy nie kupił
powrotnego biletu

jest niepotrzebny
w drewnianej skrzyni

[Cody]

doslownie doslowna doslownosc.
a tak na serio - oczywisty ten wiersz.
moje propozycje (wszak to warsztat):

zawsze gdy widzę
czarno białą fotografię
tego żołnierza
na pustym peronie
jego mundur
zdaje się być bardziej wyblakły

tak samo jak oczy

na:

zawsze gdy widzę
czarno białą fotografię
tego żołnierza
na pustym peronie
jego oczy kiedy patrzą na mnie
zdają się być bardziej wyblakłe

_______________________________

jechał na wojnę pociągiem
ciężkie koła
wystukiwały o szyny rytm marszu
wojennego
a może pogrzebowego

na:

jechaliśmy na wojnę tym samym
pociągiem jego ciężkie koła
stukały i stukały rytm marsza


zrezygnowałbym z domysłów jaki to marsz skoro wyjaśniasz, za chwilę, że:


nigdy nie kupił
powrotnego biletu

jest niepotrzebny
w drewnianej skrzyni


powrotny bilet zostawił
w błotnistym okopie

był niepotrzebny
w jego walhali

__________________________________________

tak by to wygladalo po zmianach:

zawsze gdy widzę
czarno białą fotografię
tego żołnierza

pusty peron
i jego oczy kiedy patrzą na mnie
zdają się być bardziej wyblakłe

jechaliśmy na wojnę tym samym
pociągiem jego ciężkie koła
stukały i wystukały rytm marsza

powrotny bilet zostawił
w błotnistym okopie

był niepotrzebny
w jego walhali

tyle, ze to teraz moja wersja, nie Twoja, moje gdybanie Twoj wiersz.
pozdrawiam

[Misfit]

Eh, wkleiłem ten wiersz od razu po napisaniu i jak go teraz zobaczyłem to stwierdziłem, że nawet mi się nie podoba :) W każdym razie dzięki za rady. Może coś uda mi się z niego wykrzesać.