człowieczeństwo

[bogdan vendetis]

ta tafla tak cienka nie utrzyma nas dwoje
chociaż uczymy się chodzić
od nowa
po niej, przez nią, w niej
odbijamy się tacy piękni, ludzcy,
bezwzględnie kochający, bez względu na innych

...
zamknij oczy, poczuj chłód
...

nie utrzymalibyśmy się
za cieńka tafla;
to przez nią i w niej
odbijam się teraz prawdziwszy,
bardziej ludzki, bardziej bezwzględny
już sam

[simon thot]

Wiersz moim zdaniem bardzo dobry. Ciekawy język poetycki. Muszę pochwalić jeszcze autora za rytmike, świetnie się czyta tak dobry warsztatowo utwór.

[Roman Bezet]

Świetny kawałek.
Przesłanie trochę może drażnić bezpośredniością ;), ale kompozycja i zabawa skojarzeniami potrafią przekonać największego chyba opozycjonistę.
pzdr. b

[Gość]

dla mnie rowniez ciekawie napisany wiersz. podoba sie nie ma co . pozdrawiam .