( I ) nie wyprowadzaj mnie na słońce

[ný byrjun]

pod skórą wszystko zniszczone; dni są długie
szczególnie te na innych płaszczyznach
powstałe w inny sposób

przypatrujący się elf nie jest mój
przewraca ściany by stać nade mną
pod zrzuconym niebem
karmiąc spokojem nadchodzących lin

krawędzie zamkniętych pomieszczeń
pozbawione przypływów
nie dają dobrej nocy

czuję się niewidzialny bo nikogo nie zapraszam
rytm nie zbiega się z czasem a każde rozczarowanie
daje nowy początek

[smykusmyk]

smutna Twoja poezja.
nie odpowiada mi pierwszy wers drugiej strofy (głównie elf).
reszta emocjonalna i przejmująca, a niby zdystansowana.
chciałabym nie porównywać Autora z peelem, a jednak nie jestem w stanie.

dobrze, jak (prawie) zawsze. wiesz, że lubię Twoje wiersze.

p.

[ný byrjun]

ten wers przyłóż do tej mojej fascynacji jak juz tak z peelem porównujesz... i moze to że kursywa to 'staraflur' coś Ci wiecej powie

ale z tym smutkiem to przesadzasz, wkoncu pojawia sie jakis początek

pozdrawiam
ný byrjun

[Włodzimierz Nabkowski]

duże, pojemne -
upadam pod ciężarem

pozdrawiam twórcę
wyobraźni ;)

wn

[Klaudiusz]

świetny tekst

[ný byrjun]

dzięki Wam bardzo

ný byrjun

[joaxii]

Bardzo dobre. Najlepsza chyba ostatnia zwrotka. W sumie - wiersz optymistyczny :)
Pozdrawiam serdecznie, j.

[ný byrjun]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

bardzom rad

pamietam od zawsze, że wybrednie pisałaś komentarze i okazywałaś uwage, bardzo zachowawczo

pozdrawiam
ný byrjun