pierwszy etap: poznanie

[Samo zło]

desperacko szukam wolnego miejsca
na kartce mój pokój zarośnięty
dymem
dym idzie prosto
do nieba
inaczej my;
a obok jeszcze ciepłe znaki

to takie dziwne
we śnie goni mnie dotyk
a w życiu mylę słowa z deszczem

jestem na etapie poznania:
poznaję cię wśród wielu innych głów
na klatce piersiowej
masz jeszcze miejsce

[Samo zło]

stare jak świat to znaczy z kwietnia. wklejam wszystko, bo podobno łatwiej wybaczyć gdy widzi się ‘proces’.

[Samo zło]

Izabell- jasne, że zmieniam (dla ciebie wszystko ;P)- dziękuję.

ps. drobny lifting- oj tak tak- nawet bardziej niż drobny, jak ty to mówisz: tu and ówdzie z naciskiem na ówdzie ;)

ps. no i to 'prawie' praktykująca- podziwiam ;)

[Roman Bezet]

Za dużo emocji na wierzchu - tak to czuję ;)
Bez: desperacko.
Ostatnia zwrotka puszczona sobie a literom. Etap poznania - kosz marny ;)
I w zasadzie nie rozumiem...;(
pzdr. b