Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dzicko proboszcza uczy cie prawdy
A proboszcz uczu cie boga
Gdy spojrzysz na swiata dziwną powage
To może ogarnąc cie trwoga

I cierpiał godziny człowiek niewinny
Niosąc na rękach świat cały
Bo zbawce źle widział żyd jakiś inny
Bóg był jemu zamały

Znów wieje hamsin przez dusz pustynie
Zbierając z ziaren ich bóle
A ty leżysz i widzisz w szklanej witrynie
Ze boga nie ma w ogóle

Bo rozpada się wierza jak dom z białych kartek
Peka wąż i tłum serc ginie
Czy przedarł twe mysli błysk co nie minie
Czy to uwagi jest warte

A ja chcialem wierzyc w stwórce i pana
Kto wie może znowu wierzyc będę
Podnieś kamień a znajdziesz tam boga
tak napisano w zlej księdze

Opublikowano

cha cha co wy patrzycie na wiersze przez pryzmat grafiki formiści jacyś to straszne nie wiedziałem że tu sie bawicie w dyktando z podstawówki

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Alicja_Wysocka   Piękny wiersz! Jak dużo w nim zaufania i jeszcze więcej miłości. A na nią nigdy nie jest za późno. Pozdrawiam. :)
    • morze wchodziło w nas brudne i my brudni wchodziliśmy w morze jak pięknie umieraliśmy z oczami ku gwiazdom a tliło się ciągle tliło na dnie aż dym szedł nozdrzami słodka trucizna krwawiła pod skórą aż napuchnęliśmy nią na zawsze   a teraz otwierają nam stygmaty i sprawdzają jak dobrze reagujemy na bodźce czy źrenice wciąż rozszerzają światło czy potrafimy mówić w języku ryb mową roślin oddychając bezszelestnie przeponą suchym gardłem czy w porannych kolejkach tulimy się do zimnych szyb czujesz czy tylko myślisz że czujesz może już nas zakopali i właśnie obudziliśmy się w trumnie albo wszystko wokół to głęboka szafa matka nasza rodzicielka naszych lęków szafa nasza opiekunka drżenia zaplątania żyć będą w nas samotne dzieci będziemy pisać dla nich bajki   może ci którzy po nas płakali są teraz przydrożnymi drzewami może badają nowe kosmosy i rozszczepiają tkankę w poszukiwaniu srebra albo szepczą w ciemności obce imiona na przywołanie innych duchów niż te które zostawiliśmy za sobą a przecież nie mogło być inaczej bo nas policzyli co do kwarka co do włosa na głowie    
    • @Łukasz Jurczyk   Tego węzła nie można pominąć! :))) Zastanawiam się tylko,jak go "przetniesz", a może uda Ci się go rozplątać? :)
    • jeszcze kiedyś przyjdą lekkie jasne noce sny rozłożą delikatnie na powiekach by łagodnie prowadziły każdy oddech na polanę gdzie się srebrem mieni rzeka i unosi każdą kroplę ze spokojem jakby dawno znała sekret przemijania więc nie musi nadaremnie walczyć z nurtem lecz pozwala czystej wodzie toń odsłaniać        
    • @Berenika97   Świetny tekst! Świadoma swojej wartości kobieta zawsze rozpozna fałszywe nuty w związku i nie da się oszukać na "piękne słówka". Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...