Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Siedziała,
Sama pod gołym niebem, późnym wieczorem.
Z daleka słychać muzykę stłumioną przez pola
Rozciągające się w bezkresnej ciemności nocy,
Którą wszyscy jej bliscy zapamiętają jako najgorszą
W ich życiu? W jej życiu?
Nie! To absurd! Nikt za nią nie zatęskni...
Ta sierpniowa noc, czarniejsza niż zwykle o tej porze.
Wyraźnie słyszała cykanie świerszczy,
Jak zegar, który właśnie wybijał jej ostatnie minuty.
Świerszcze grały smutną melodię, czy dla niej?
Czyżby wiedziały co za chwile się stanie? ...
[sub]Tekst był edytowany przez Bożena_Sabkowska dnia 10-10-2003 12:30.[/sub]

Opublikowano

Po przeczytaniu wiersza nic nie czuję. Pisałaś go bez natchnienia - ot tak sobie... :) Nie oto chodzi. Musisz wczuć się w wiersz. Przecież piszesz od siebie - nie zaś z podręcznika! Spróbuj wyrazić siebie, pisz... ah nie wiem jak to powiedzieć - bardziej poetycko :P
To jest trudne, jednak do opanowania.
Pisz, bo coś masz w sobie i musisz to koniecznie wyrazić.
Co do wiersza to nie zabardzo mi się podoba - troszkę "przegadany"

Pozdrawiam

Opublikowano

Piotrze Sanocki, skąd możesz wiedzieć, że pisałam bez natchnienia? Właśnie dlatego go napisałam, bo miałam natchnienie :) Poza tym, wiersz jest prosty, a nie każdy wiersz musi być z ozdobnikami, które sprawiają, że jest on mdły. Wyraziłam jak najbardziej siebie i to co czułam w momencie gdy ten wiersz powstał. Przegadany powiadasz? Dziękuję za krytykę i rady.Pozdrawiam!

Opublikowano

Piotrze Sanocki, skąd możesz wiedzieć, że pisałam bez natchnienia? Właśnie dlatego go napisałam, bo miałam natchnienie :) Poza tym, wiersz jest prosty, a nie każdy wiersz musi być z ozdobnikami, które sprawiają, że jest on mdły. Wyraziłam jak najbardziej siebie i to co czułam w momencie gdy ten wiersz powstał. Przegadany powiadasz? Dziękuję za krytykę i rady.Pozdrawiam!

Opublikowano

Nie chciałem Cię urazić, ale wiersz mówi więcej niż się zdaje - nie tylko o sobie, lecz także o autorze.
Czegoś w nim brakuje ale to jest Twoje dzieło, a ja tylko maluczkim człowieczkiem.
O takim - ...tycim :)

Pozdrawiam serdecznie

PS. Czekam na więcej Twoich wierszy ... :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @LessLove To kolejny świetny wiersz, który można odczytać na kilku płaszczyznach.  Na pierwszy rzut oka to wiersz o samej technologii, która jest "karmiona" przez 24h na dobę. Dla mnie to przede wszystkim odczyt artystyczny. Czarujemy słowem, jesteśmy tą "swawolną wróżką". Gorzka prawda jest taka, że AI jest wyzwolona od wiary w te czary. To "nie tylko słowa".   Pomimo tego dajemy z siebie wszystko od razu.   Uderza mnie przede wszystkim "cmentarz marzeń". Dla mnie to wskrzeszenie idei. Twórczość jest tym, co ożywia martwe idee. Ten bardzo dosadny  tekst odczytałam też w kontekście politycznym. Tu ściera się druga strona twórczości. Wybrzmiewa, że nie ma niezależności, bo zawsze jest admin, portal, a w kontekście wiersza - algorytm.   Wniosek jest taki: system jest karmiony naszymi pragnieniami, a my dostajemy jedynie chwilowe kurhany. Z innych odczytów kształtuje mi się tu wydźwięk samej wiary. AI jej nie ma. Jest maszyną, która nie czuje i nie ma duszy.   I tu pada prowokacja: "Tylko słabi wierzą?"  -  Wiara jest prawdziwa. Jej się nie da wygenerować. Myślę też, że całość ma wydźwięk społeczny. Bo scrollujemy. To o topieniu smutków. Chcemy stworzyć coś, co będzie zapamiętane. To tworzenie własnych, spichrzowych pomników.   Może mniej trafnie, ale dla mnie odczyt jest taki, że budujemy na słabym podłożu. Ono jest nietrwałe.   Wiersz wbija " szpilę " na wielu poziomach. Jest tu przede wszystkim prawda, ale i sarkazm i ironia.  Każdy odczyta go własnymi myślami. Dziękuję
    • @Wal Pomysłowo! Pozdrawiam :-)))
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Również pozdrawiam. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Tak, jest pewne podobieństwo i był ten film już wcześniej wspominany w komentarzach, aczkolwiek ten mój świat wydaje mi się bardziej wyludniony niż we wspomnianej produkcji. Poza tym, takich filmów jest więcej, chciażby Jestem legendą.
    • Saigyô (1118–1190)   W górskiej samotni gdy już kończy się jesień łatwo zrozumiesz czym naprawdę jest smutek podszyty zimnym wiatrem
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...