Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

idą
dzielnicami wytartymi nędzą
pokojowo - urodzeni
bohaterem
z krwi
węgla i półwiecznej stali

idą
depcząc kwiat skazany za istnienie
pokojowo - nauczeni
być kilofem
śrubą
w oku i kamieniem w głowie

idą
zostawiając prochy dachów nad butami
pokojowo - rozgrzeszeni
przez historię
ogniem
uprzywilejowanej flagi

idą
niosąc złoty garniec
pokojowo - nagrodzeni
za pogardę
znów kupili limuzyny -
znów powrócą
do kolejki rozkrzyczanych papug

Opublikowano

urodzeni bohaterem z krwi
węgla i półwiecznej stali
przez dzielnice wytarte nędzą

nauczeni być kilofem
śrubą w oku
i kamieniem w głowie
depczą skazany kwiat

rozgrzeszeni historią
flagą ognia zostawiają
prochy dachów nad butami

powrócą do kolejki
rozkrzyczanych papug

Opublikowano

właśnie chciałam napisać, iż wiersz jest ciekawy, tylko nad formą trzeba poprawcować, ale widzę że ktoś go już całkiem dobrze poprawił :).
Tactusie w Twojej wersjii denerwujące były te powtórzenia na początku każdej zwrotki - 'idą', oraz 'pokojowo'. skorzystaj z tej nowej wersjii i spróbuj napisać jeszcze raz - bo warto

pozdrawiam serdecznie Espena Sway

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • W wyobraźni odwiedzam Brzoskwiniowe Źródło I tylko bardziej wzdycham...                                                 Du Fu (712–770)   Co byś powiedział Du Fu Na ten krajobraz z tufu? Może byś znalazł ową Dolinę Brzoskwiniową – Przebywszy skalne groty Z różą Świętej Doroty I zebrawszy do trzosu Okruszyny Logosu.     Brzoskwiniowe Źródło – w chińskich wierzeniach to kraina spokoju  i szczęśliwości, do której prowadzi droga przez tajemniczą jaskinię.   Cytat z wiersza "Podróż na północ" w tłum. Małgorzaty Religi.
    • @Leszczym I tyle wystarczy żeby skołować? :)
    • Jedyne co po mnie zostanie  To te kilkadziesiąt wierszy  Poety amatora, samouka  Nie których bardzo ładnych  Innych zaś średnich lub kiepskich  Ale zawsze pisanych od serca Z uczuciem, natchnieniem, pasją Wiem, że nie będę nigdy wielki Natomiast piszę je naturalnie  W kilka minut tworzę wiersz  Rzadko wprowadzam poprawki  Częściej koryguję błędy I oto są i one - moje myśli Przelane prosto na papier....
    • Grzęźnie w gąszczu natrętnych myśli  między szkłem kolorowych pingli a jeziorem wyschniętych źrenic teatr spleciony z bladych cieni    Parkiet sceny ubrany w szkarłat na niej leży para sylwetek nad nimi dawno zmarły światła rozdarte grubym murem we mgle
    • @bazyl_prost Ależ też otóż to. Wielu mówi, że tak naprawdę nic się nie zmieniło. Wiesz ciężko dociec, ale sam fakt  na przykład istnienia forum poetyckiego jest zmianą. Sam fakt facebooka, nie wiem youtuba, spotify. To nie jest aż taka zmiana oczywiście, bo były spotkania autorskie, więcej, rozmowy były i wymiana myśli, ale jednak jest kategoria pewnej zmiany. Czegoś z trochę innego rozdania. Ma to ciężar gatunkowy szeregu minusów i plusów. Nawet nie bardzo wiem co przeważa. Mnie trochę martwi w wielu branżach jakby rodzaj nieco nieodwzajemnionej nadprodukcji :// 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...