O życiu

[Aks]

O życiu lubię myśleć jak o symfonii

Granej przez orkiestrę tak wielką, że nie sposób zliczyć

Ani smyczków, ani klawiszy, czy instrumentów dętych,

I choć więcej niż jeden dyrygent nieustannie macha batutą

Dźwięki płyną tak czyste i harmonijne,

Że nie dopatrzysz się fałszu.

 

Niestety i ten istnieje,

Choć w tak wielkim tłumie cieżko go dosłyszeć,

 

A odnaleźć go można dopiero wtedy

jak zmieni ton całej grupy

Nieustannie uderzając w nieprawidłową nutę,

dyrygenta ma za nic i swój utwór gra,

Gdy ten probuje zestroić,

zsynchronizować uparty dźwięk z resztą,

 

Co wtedy?

Lepiej zagłuszyć, wyciąć, zatopić w innym dźwięku?

 

[Mel666]

@Aks podobają mi się te dźwięki:)

[Aks]

@Mel666 Nieco zainspirowany po przeczytaniu wiersza  @APM "trzeba żyć" i rozmowy z @Berenika97 :)

[Mel666]

@Aks delikatne, niejednoznaczne jak tu i teraz. 

Edytowane 1 godzinę temu przez Mel666 (wyświetl historię edycji)

[Aks]

@Mel666 Pamiętałem radę, prosto z trzewi ;)

[Mel666]

@Aks kurcze,  jeśli tak to cieszę się,  że zainspirowałam Cię, nawet jeśli troszeczkę:)

@Aks tak trzymaj.  Wszystko co z trzewi jest prawdziwe!

[Charismafilos]

@Aks widzisz padawanie? jak nie rymujesz na siłę, lepiej to wygląda :)

Ty widzę masz zacięcie na moralizatorstwo ;) charmedułę sobie napisz ;)

[Aks]

@Charismafilos jak się dowiem co to jest to pewnie spróbuje :D moralizatorstwo, skąd taki pomysł ? raczej samego siebie potrzebuje moralizować, czasami nie można się oprzeć ;)

[Charismafilos]

@Aks znajdziesz u mnie w zeszycie eremickim.. dobrze sylaby licz i rymu pilnuj.

Słusznie... ja też piszę głównie do i dla siebie... ;)