Kroki

[Aks]

Każdy krok miał przybliżyć na do celu

niepowodzenie da lekcję niezapomnianą,

Błędu nie popełnia tylko ten co nic nie robi przecie

Silniejszym staje się na naszym świecie

 

Każda kłoda miała uczyć pokonania przeciwności

Tylko strapione serce może doznać prawdziwej radości

tylko oddech zaciśnięte gardło łagodzi

myśl-odsiewnia, gwarant spokoju przywodzi

 

W ciele, które doznaje, a doznać nieraz by nie chciało

cierpi i czuje chociaż odczuwać by nie potrzebowało

pragnie może bardziej niż by móc mu wypadało

Wierzy, pamięta, pamięci mięśniowej nic nie wymazało

 

Czy limit, czy sufit osiągnięty został?

Drzewo zasadzone, dom zbudowany, Syn nie wyklęty, 

Teraz mówi że mnie… Chce mi powiedzieć ze mnie…

 

Ale i słowo i myśl zarazem 

Przewija się mgłą spowita obrazem

 

[Charismafilos]

@Aks padawanie ;) końcówka ratuje, ostatnie dwie mini strofy wg mnie najciekawsze, tam chyba nawiązanie do piosenki "Syn okiennika" jest? (bardzo dobrej zresztą!) no i finał - ostatni dwuwers, smaczek!

Pomyśl czy warto silić się na rymy? Trzeba się poodbijać od ściany do ściany, aby znaleźć swoją trajektorię ;)

[Aks]

@Charismafilos trafne - nawiązanie do syna okiennika, rymy tutaj same wychodziły, aczkolwiek jak napisałeś to na głos, to takie standardowe jakieś na końcu wersu widzę teraz 

Edytowane 15 godzin temu przez Aks (wyświetl historię edycji)

[Charismafilos]

@Aks swoje dzieło padawanie młody na głos sobie przeczytaj zawsze ;)

[Aks]

@Charismafilos ps. ale rymów nie ma na się, cię, moje, twoje ;)

[Charismafilos]

@Aks wszystko może się przydać, zależy od okoliczności ;)

[Berenika97]

@Aks

 

Piękny wiersz o budowaniu siebie na błędach i przeciwnościach losu. Ostatnie strofy mocno chwytają za serce. To zawieszenie głosu (Chce mi powiedzieć że mnie...) buduje napięcie i zostawia duże pole do interpretacji.