Kroki

[Aks]

Każdy krok miał przybliżyć na do celu

niepowodzenie da lekcję niezapomnianą,

Błędu nie popełnia tylko ten co nic nie robi przecie

Silniejszym staje się na naszym świecie

 

Każda kłoda miała uczyć pokonania przeciwności

Tylko strapione serce może doznać prawdziwej radości

tylko oddech zaciśnięte gardło łagodzi

myśl-odsiewnia, gwarant spokoju przywodzi

 

W ciele, które doznaje, a doznać nieraz by nie chciało

cierpi i czuje chociaż odczuwać by nie potrzebowało

pragnie może bardziej niż by móc mu wypadało

Wierzy, pamięta, pamięci mięśniowej nic nie wymazało

 

Czy limit, czy sufit osiągnięty został?

Drzewo zasadzone, dom zbudowany, Syn nie wyklęty, 

Teraz mówi że mnie… Chce mi powiedzieć ze mnie…

 

Ale i słowo i myśl zarazem 

Przewija się mgłą spowita obrazem