Przychodzi po cichu.

[Leszek Piotr Laskowski]

"Przychodzi po cichu"

 

W lusterko patrzę co rano i widzę tę twarz, przymrużam oczy – i nic się nie zmienia.

Tak to moja twarz – dziś już taką ją masz.

Szukasz jej młodszej w swoich wspomnieniach.

 

Bo ona wczoraj jeszcze była młodą,

rowami zmarszczek dzisiaj już zryta.

Z tak przystojnego faceta urodą

pługiem wiekowym starości okryta.

 

I przybyła nagle, choć wolnym krokiem, obliczem starzenia, tak bez litości. 

Ze słabszym, z dnia na dzień przymglonym wzrokiem

i z włosów siwizną, i bólem kości.

 

A jednak w ciszy, gdy dzień się zamyka,

nie widać w niej wroga, lecz znajomy ślad.

Bo czas nie odbiera – on tylko dotyka

tak uczy się godzić – z upływaniem lat.

 

Leszek Piotr Laskowski

[andrew]

@Leszek Piotr Laskowski

 

Takie spojrzenie

daje natchnienie .

 

Pozdrawiam serdecznie

miłego dnia 

[Berenika97]

@Leszek Piotr Laskowski

 

Piękny obraz dojrzałości i godności. Często pisze się o starości z żalem czy lękiem, a u Ciebie pojawia się coś znacznie głębszego - spokój i oswojenie nieuniknionego.

Niezwykle trafne podsumowanie:

"Bo czas nie odbiera - on tylko dotyka tak uczy się godzić - z upływaniem lat."

 

I ja w lustro patrzę co poranek,

gdy świeżość jeszcze trzyma moja twarz.

Dziś gładka jeszcze - lecz bez pychy patrzę,

bo wiem, że i mnie zmieni kiedyś czas.