Gdzie rdzewieją miecze: 111. Łuk bogów

[Łukasz Jurczyk]

111. Łuk bogów

(narrator: operator katapulty – katapeltes)

 

1.

 

Podeszła ostrożnie —
jak zwierzę, które czuje
ogień pod piaskiem.

 

2.

 

Mówi coś po swojemu.
Brzmi jak wiatr
w pustych łożyskach.

 

3.

 

Wskazuje na machinę.

Chyba mnie pyta,
czy to łuk bogów.

 

4.

 

Pokazuję jej dźwignię —
dotyka ją
jak struny starego instrumentu.

 

5.

 

Pyta wzrokiem,
czy to naprawdę
może zabić miasto.

 

6.

 

Wyjmuje swój łuk —
drewno krzywe,
ale śmierć prosta.

 

7.

 

Odeszła w stronę obozu.
W powietrzu został
zapach kurzu i żywicy.

 

8.

 

Nie wiem,
czy coś się zaczęło,
czy tylko skończyło.

 

cdn.