Pojutrze

[Toyer]

Zgubiłem się między wczoraj a jutro

wspominając przyszłość pokrojoną

dzisiaj wyprane z sensu się powiesiło

nie zdążyłem żyć teraźniejszością

 

pojutrze dziś stara się ratować

krzyczy marzeniami cuci wiarą

wczoraj tylko gapiem co zawadza

chociaż wspiera jutrzejszą modlitwą

 

z rozpaczy pomieszały się czasy

dzisiaj jest jutrem a wczoraj to dziś

i tylko pojutrze ma swoje tory

woła cicho nie przejmuj się pisz

[Berenika97]

@Toyer

 

To obraz egzystencjalnego chaosu, w którym granice między tym, co było, a tym, co będzie, całkowicie się zacierają. Fraza „wspominając przyszłość pokrojoną” jest świetna! Dobrze, że na przekór tej rozpaczy zostaje chęć tworzenia.