Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

W bajkowym śnie

Benjamin Artur
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Benjamin Artur

Benjamin Artur

Opublikowano
Opublikowano

Kiedy byłem dzieckiem,

popijałem ambrozję z mchu.

Zajadałem się niebiańskim musem.

A na deser ptasie mleczko

w klarownym syropie z róż

skapywało mi wprost do ust.

 

Dzisiaj podniebienie moje

wypełniają tylko dziecięce,

waniliowe słodkie bzdurki.

Piernikowa chata z bajki

i cukrowa wata z chmurki.

 

Baba-Jagi zaklęte słowa

wabią mnie,

gdy ulicami nocą błądzę.

Tajemnicza Złota Ręka tarką

gładzi mnie.

Słyszę wszystkie myśli złe

i czuję siarki spalonej oddech.

 

Nie mogę już doczekać się…

Co to będzie, jak to będzie,

kiedy za kilka lat

ze snu narodzą się

wszystkie dobre bajki.

Obdaruję nimi dorosłe już

wszystkie na ziemi dzieciaki.

 

Będziemy razem znów

popijać ambrozję z mchu.

Zajadać się niebiańskim musem.

A na deser ptasie mleczko

w klarownym syropie z róż

skapywać nam będzie wprost do ust…

 

 

Limboskiemu – z podziękowaniem za koncert.

5

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Marek.zak1
      Pytanie

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      @simsalabim Podoba mi się, z obserwacji to przeważnie gryziony jest własny partner / mąż, ale to w wersji realnej, a nie aforyzmu poetki. Pzdr/. Dobre wejście i witaj na forum.
    • Berenika97
      5. Luiza i nowy sąsiad

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      Wczorajszy głos nie miał jeszcze twarzy- był dźwiękiem. Dziś znalazł ciało. Luiza nacisnęła klamkę, a kot Leon przemknął przez uchylone drzwi, by wydać jej tajemnicę. Zastygł w połowie drogi, rozciągał się kilka sekund, w których łatwiej było im patrzeć na kota niż na siebie. - Witaj, podróżniku! Męski ton nie był głośny. Po prostu sprawił, że cisza przestała należeć wyłącznie do Luizy. Kucnął - gładził kota z odruchem wyćwiczonym przez samotność. Przez chwilę oboje milczeli. - Dzień dobry, to Leon - odpowiedziała, zastanawiając się, czy człowiek zaczyna mówić do kota z czułości czy dopiero wtedy, gdy brak drugiej osoby zaczyna mieć własny dźwięk? Przedstawili się sobie z ostrożnością ludzi, którzy wiedzą, że imię jest pierwszą rzeczą, jaką powierza się nieznajomemu: Mateusz, Luiza. Zwierzę owinęło ogon wokół jego kostki, Leon wybrał za nich.
    • _Marianna_
      Smerfy z szyfrem

      Przez _Marianna_ · Opublikowano

      Oto ci Pelu karaś arak ulepi - co to.        
    • Marek.zak1
      Pytania

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      @Wiechu J. K. Mówią, że wiara jest ważniejsza niż wiedza, czyli fakty, a skoro o tym, co po śmierci wiedza jest, powiedzmy, bardzo niewielka, niektórzy zresztą mówią, że żadna, więc każda wiara ją koncertowo przebija. Kreatywnie podszedłeś do tematu, szacun. 
    • Berenika97
      schematy i przypadki

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Poet Ka   Jeśli dobrze odczytuję - to największym "schematem" naszego życia jest po prostu... "przypadek".Jedyne, czego możemy być absolutnie pewni, to fakt, że i tak nadejdzie zaskoczenie. Ciekawie wplotłaś tu stany skupienia i żywioły. Kropla drążąca skałę i wiatr szlifujący szkło to dowód na to, że to, co miękkie i ulotne (przypadek), ostatecznie i tak wygrywa z tym, co twarde i stałe (schemat). Zostawiasz czytelnika z genialnym poczuciem pewności co do... niepewności. Ale moja niepewność, co do odczytania tego teksty jest pewna! :)))

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...