Tak niewiele potrzeba

[karenka]

pomimo przeciwności losu
nie walczę z wiatrakami,
godzę się na dziś.

 

odizolowany od świata,
stąpam po suchym piasku
aż do zachodu słońca.

 

wierzę, że odnajdę siebie
w perspektywie jutra,
w nadziei, którą cierpliwie tkam.

 

bo gdzieś tam w oddali
jest moje El Dorado –
obietnica szczęścia.

 

w samotni, choć obok siebie,
mając ziarnko wiary
tworzymy lepszą wizję świata.

 

już wiem, że pomimo trudnych walk
jest szansa na ocalenie
naszych marzeń z popiołów.
 

[Stary_Kredens]

@karenka dodałeś? Otuchy 

Nie wiem on czy ona bo Karenka, ale jednak odizolowany 

Kredens pozdrawia 

[Berenika97]

@karenka

 

Bardzo poruszający wiersz.

Czuć w nim piękny, stoicki spokój i akceptację tego, co przynosi życie. Przejście od samotnego błądzenia po suchym piasku do wspólnego budowania lepszej wizji świata daje ogromną dawkę nadziei.  To piękny zapis drogi do samego siebie.

Bardzo trafia do mnie ten klimat ukojenia. :)