ZYGMUNT

[Witalisa]

W ów dzień lipcowy

Tell Wawel urósł

Dźwiękiem spiżowym

W niebosiężny sol

 

Zamilkli aniołowie

Drgnęli w trumnach królowie

 

A on natchniony

Wieżą kołysze

Bo za miliony

Cierpi i czuje

 

Po wiekach sercem nowym

Wymówiwszy sznurowym

 

Bić nie ustaje

Z Krakowskiej skały

W służbie wytrwały

Deo et Patriae

 

[Dźwięk "sol" – ton uderzeniowy dzwonu ZYGMUNT]

[Charismafilos]

@Witalisa coś mnie minęło? czy to głos z wieków dawnych?

[Witalisa]

@Charismafilos – Krakusowi nie wiadomo?

[Poet Ka]

@Witalisa dźwięczny i wdzięczny ten wiersz...

[Witalisa]

@Poet Ka – miły dla ucha  i ducha komentarz

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Charismafilos]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

proszę mnie tu regionalnie nie dyskryminować.

A co to, ja nie mam co robić tylko słuchać co tam Zygmuntowi bije?

[Witalisa]

@Charismafilos – a to przywilej...

[Charismafilos]

@Witalisa gadasz jak turysta ;) codzienny dostęp do przywilejów dewaluuje je.

[Witalisa]

@Charismafilos – a ściągałam z "Wesela".

[Charismafilos]

@Witalisa teraz "Rozwód" popularniejszy.

[Witalisa]

@Charismafilos – popularność to miraż.

[Charismafilos]

@Witalisa "tysiące twarzy i setki miraży" jak śpiewała pewna mieszkanka Krakowa.

Edytowane 16 godzin temu przez Charismafilos (wyświetl historię edycji)

[Witalisa]

@Charismafilos –

miło snami uciec z życia,
sen, muzyka, granie, bajka —
zakupiłbym sobie grajka —
spać, bo życie zbyt zawiłe,
trza by mieć ogromną siłę,
siłę jakąś tytaniczną,
żeby być czymś na tej wadze,
gdzie się wszystko niańczy w bladze —
to już tak po uszy sięga,
Los: fatyga, czas: mitręga.
Spać, muzyka, granie, bajka,
zakupiłbym sobie grajka,
to mi się do duszy nada…
RADCZYNI
Ach, pan gada, gada, gada.