Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

dryl liryczny

Poet Ka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Poet Ka

Poet Ka

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano (edytowane)

dryl liryczny

 

dryluję wiśnie

dryl dryl dryl dryl flip

 

na podłodze ślad

purpurowy druk

 

drukuję wiśnie 

druk druk druk druk chlap

 

siedzę na stołku 

siedzisz na stołku

siedzi na stołku

 

a stołek biały 

druki purpury

 

wiśnie chlap chlap chlap

pestki stuk stuk stuk

 

maszyna w rękach

manufaktura

 

domowa praca

mnie ubogaca

 

ciebie ubogaca

jego ubogaca

 

tak wspominamy

sobie śpiewamy

 

słońce wciąż świeci 

wróbel trajluje

 

a wiatr szybuje 

za oknem okno

 

każdy dryluje

pamięć drukuje

 

wiśnię zostawi 

pestkę wypluje 

Edytowane przez Poet Ka
dodanie wersów (wyświetl historię edycji)
10
Berenika97

Berenika97

Opublikowano
Opublikowano

@Poet Ka

 

To doskonały przykład tego, jak z codziennej, prozaicznej czynności można „wydrylować” czystą poezję. Świetnie ogrywasz tu fonetyczne i znaczeniowe podobieństwo słów - przejście od drylowania do drukowania - super!

Domowa praca okazuje się pretekstem do refleksji nad upływem czasu. Końcowe „każdy dryluje , pamięć drukuje” to piękna metafora. Znakomity tekst!

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Ernest Guzik
      Był sen

      Przez Ernest Guzik · Opublikowano

      @Natuskaa pozdrawiam również!
    • .KOBIETA.
      DYLEMATY  JĘTKI

      Przez .KOBIETA. · Opublikowano

      @LessLove    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      może lepiej nie? Nie wiem czy ksiądz spisał testament! skłaniam się bardziej ku Dom Pérignon Rosé Vintage …może…1959 ?        dobrze! Myślę, że mój Słodziaczek nie pozwoliłby mi samotnie podróżować! szczególnie do Ciebie!   Mam pytanie: pozwolisz nam spać w jednym łóżku? Nie będę musiała z Tobą?       nie przejmuj się! Nie musisz mnie w nim uwzględniać! ja sobie radzę! @.KOBIETA.   dobranoc nie chcę się sfilcować przez Ciebie  
    • Bożena De-Tre
      Żona głodna

      Przez Bożena De-Tre · Opublikowano

      @Grahamoza …i proszę przestać atakować żony-:) są dziś passe  jak pokazują statystyki -:) chyba że czegoś nie zrozumiałam -:) bo z żonami to różnie przecież..
    • violetta
      niedźwiedź północy

      Przez violetta · Opublikowano

      Uwielbiam tę nutkę:)  
    • Natuskaa
      S(i)ŁOWNIA

      Przez Natuskaa · Opublikowano

      Te słowa nie mają szyldu nad wejściem, na dzielnicy nie afiszują się ze swoim istnieniem, ot wynajęły sobie lokum w pięknej okolicy, zewsząd zerkają do środka dorodne kasztanowce, a latem pachnie koszona trawa. Tam właśnie rozwijają się słowa, w ciszy, w troskliwym otoczeniu i szacunku.   Ktoś zapytał dlaczego? Dlaczego w ten sposób? Dlaczego i dlaczego… bo ot… świat jest łaciaty.   Raz przyjdzie do ciebie jakiś pracownik lasów państwowych, pachnący, skromnie ale z gustem ubrany, włosy ułożone, uśmiech szczery, żart zaraźliwy. Swój człowiek, no jakby na niego nie spojrzeć, gęba się uśmiecha i ten szyld by się przydał, bo cud sprawił, że jednak dotarł, że w tych kasztanowcach wypatrzył. W ręku będzie miał wzory do powtórzenia. W nowym wdzianku by je chciał zobaczyć, bo jednak stanęły w miejscu, a trzeba nadgonić szatą, materiałem do przodu iść odważnie, w końcu minęło już tyle lat, dokument to dokument, ale rozklekotana do niego obudowa, która sama się rozsypuje w dłoni, nie zapewni dokumentowi długiego życia na półce, ledwie marny los podeptanego, który upadł na limolueum dobrane w odcieniach szarości, a w najlepszym wypadku na dywanik lub wykładzinę… no wiadomo upadł… dokument, słowo znaczy się, jakieś ważne słowo pisane, które wymaga obudowy.   Innym razem przyjdzie jegomość w czerwonych butach, szczurko - sportowych, i białej koszulce z głupawym napisem… zarośnięty, z poflancowanym i przetłuszczonym włosem na głowie. W przejściu staksuje szczelinę w drzwiach, jaką postanowił zdobyć z ciekawości, niemal siłą, namolnym jakimś oczekiwaniem, nieskładną uprzejmością, pytaniem, które zapomniało mieć treść, urwało się w połowie i czekało, aż słowo je dokończy na swoją modłę, za niego... a takiego wała! Jego rozbiegane oczy wdzierające się, bo może uda się coś wypatrzyć przez tę dziurę między światami.. - na czym można by położyć łapę? Niechby potem więcej było w butelce, grubsze szkło, więcej szkła, kapsle, korki, zakrętki… małpki, puszki… hałas… hałas na ławce, hałas niecenzurowany… więdnące kasztany, trawa po pas, myśl nieistotna… słowo nie miało by czym wypełnić przestrzeni. I co po takim? Nieszczepiony, pokąsany przez życie, co w zaraźliwości ma jad z kołyski, podwórka… jad niewiadomego pochodzenia... nad tym czego z braku zapału nie umie wypracować… A skoro nie ma, chciałby sobie zabrać, komuś zabrać, bo tak… zniszczyć mu słowo, zatruć, zdewaluować, zdewastować, skurczyć. Więc po wizycie takiego, słowo się cieszy, że jednak nie ma szyldu… słowo się grzeje myślą, że takiemu trudniej trafić do niego.   Kiedy po tych wszystkich wizytach, słowo na nowo się mości w swoim lokum, zatapia w rozważaniu, porządkowaniu… zamaskowane, mleczne szyby niemal jak mgła, stoją przy słowie jak przyjaciel, i szepczą „cii”, „cii”, już zostaw, już nad tym nie myśl… już zapomnij… zapomnij teraz o wszystkich tych petentach. Pracuj sobie, ja będę cię strzec… słowo.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...