Plac Marii Magdaleny

[Bożena De-Tre]

Plac Marii Magdaleny

 

W środku miasta

jest placyk niewielki,

fontanna bez wody.

Odleciały gołębie.

Stoi kościół Marii Magdaleny

Grzesznej, a świętej.

 

Wakacje.

Kupcy zjeżdżają się,

placyk ożywa, gwar jak przed laty,

ludzi tłum leniwie przechadza się.

Ktoś o Chrystusie zbyt frasobliwym opowiedzieć chce.

Gdy rzeźba spada,

pęka skorupa,

leją się łzy.

Dialog obcych ludzi

wybrzmiewa historią serc.

Melancholijny sfinks

na stoliku obok bezwiednie przysłuchuje się.

Odbył długą podróż

w walizce bez cła.

Zachwycić nie potrafi jeszcze.

 

Ktoś o Horbowym opowiada,

jakby wciąż z nami był.

Żółty wazon zachód słońca przypomina.

Nie pamiętam, skąd taki obraz znam.

 

Tramwaje zwalniają bieg,

jakby ludzie za szybą wiedzieli więcej.

 

Największy smutek jaki widziałam

i czyjś spokojny zachwyt

xd-:)

trzeba przyjść-:)

[karenka]

piękny, nastrojowy utwór.... zwykłe miejsce zamienia się tu w przestrzeń pełną wspomnień, symboli i cichych spotkań z historią oraz ludźmi...pozdrawiam serdecznie*)

[Bożena De-Tre]

@karenka Wrocław ma sporo takich znaczących miejsc

jest miastem młodych

z historią w tle

która powraca nie wiedzieć kiedy

pojawia się jak „ żółty dzban” 

….właśnie goszczę go w domu

 

Piękno ukryte w szkle

 

Dziękuję za lekkie a dojrzałe słowa pod naszym adresem

 pozdrawiamy

[Berenika97]

@Bożena De-Tre

 

Piękny, nastrojowy obraz - ten plac aż się czuje. Przypomniałaś mi moje "wędrowanie " po zabytkach Wrocławia. :)