Historia edycji

„Geny”

Z dnia na dzień się mi powiększył,

choć od zawsze był malutki,

podstępnie jakoś napiętrzył,

zaokrąglając calutki.

Powtarzano mi w rodzinie,

że nigdy nie będę gruby,

bo rodzinne, szczupłe linie

zgrabności naszej to chluby.

Skąd więc to brzusicho wielkie

raptem się tak wytworzyło,

łamiąc zasady tak wszelkie,

co w rodzinie się mówiło?

Mówiono też szczytnym głosem,

że nigdy nie będziesz łysy,

że przodkowie z bujnym włosem

mieli te genów kulisy.

Dumny z familijnych darów

często w lustro popatruję,

bo z rodzinnych cudo-czarów

pyszalstwa się dopatruję.

Jak na razie nie łysieję,

ale genom już nie wierzę,

bo mój brzuch się ze mnie śmieje

gdy go wciagam na spacerze.

Leszek Piotr Laskowski