Wprost z Goethego

[Benjamin Artur]

Chciałbym napisać najpiękniejszy wiersz

i ubrać Cię w niego.

 

Otulić słowami nieuchwytnymi,

które zaczerpnąłem wprost z Goethego.

 

Zastanawiam się tylko dlaczego…

 

Piszę i nucę, lecz rymy

układają się nie w ciebie,

tylko w innym wierszu.

 

Teraz widzę,

że byłem oszczędny w zwrotkach,

że byłem oszczędny w sercu.

 

Zastanawiam się tylko dlaczego…

 

Na końcu mego pisania

wciąż jesteś nagą poezją.

 

Bez ozdób, bez wdzięku.

Czy nie byłabyś pustą poezją —

ale za to w cudownym futerku.

 

Może dlatego nie umiem Cię ubrać.

Może dlatego nie umiem Cię dopieścić.

 

Wolę Cię taką.

Bo wtedy wiem, że jesteś moją poezją…

 

 

[Berenika97]

@Benjamin Artur

 

Ten wiersz o niemożności napisania wiersza wyszedł lepszy niż niejeden "gotowy" utwór. Ta "naga poezja" to świetny obraz.  

[Benjamin Artur]

@Berenika97 to lęk przed zamknięciem się w schemacie. Niemożność wyjścia i uchwycenia czegoś inaczej... dziękuję i pozdrawiam

[andrew]

@Benjamin Artur

...

nie trzeba ubierać

uśmiech podarować 

kwiatami ozdobić

i pisać ...

nic więcej nie robić 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

Edytowane 5 godzin temu przez andrew (wyświetl historię edycji)

[Benjamin Artur]

@andrew stawiam żagle i w nieznane. Dziękuję.