Pijak.

[Leszek Piotr Laskowski]

„Pijak”

 

Na odludziu, w starej szopie,

tuż przy lesie, w pierwszych drzewkach,

słychać było, że ktoś żłopie

i jakby w cichych przyśpiewkach.

 

– Pijak jakiś zbłądzić musiał

lub przed żoną się ukrywa.

Pewnie już tam i nasiusiał –

z pijakami tak już bywa.

 

Napiją się bez umiaru,

wyglądają wtedy wstrętnie.

Chodzą od baru do baru,

snują się bez celu smętnie.

 

Szukają, by dolać jeszcze,

ich się nie powstrzyma nijak.

Może na niego zawrzeszczę:

„Niech wychodzi wstrętny pijak!”.

 

– Hej, pijaku, wyłaź z szopy,

bo jeszcze ogień zaprószysz!

Wy, pijaki, to niełopy...

Kiedy w swoją drogę ruszysz?

 

Cisza nagle, już nie żłopie.

Patrzę w szparę poprzez dłonie:

– Wychodź w tej chwili stąd, chłopie,

bo i tak cię stąd przegonię!

 

Dalej spokój. W pełnej ciszy

wchodzę więc w nerwów nawale.

Może zasnął i nie słyszy?

Więc go zbudzę i wywalę!

 

Patrzę, patrzę – i co widzę?

Jeżyka w strachu małego!

Ja z pijaków świata szydzę,

a tu, ot tak coś miłego.

 

Burczał cicho coś pod nosem,

siorbiąc wodę z starej miski –

trochę pijackim odgłosem,

jak zalany do kołyski.

 

Tak to właśnie naszą jaźnią

tworzymy różne opinie,

często mylną wyobraźnią

niewinnym wpajając winę.

 

Leszek Piotr Laskowski

[Jacek_Suchowicz]

więc proszę nie szydź z pijaków

to przecież też ludzie

ich nałóg jak straszne fatum

taszczą ten krzyż w trudzie

 

jedni o siebie wciąż walczą

kuszeni z rana wieczora

a inni zgnieceni rozpaczą

kończą żywot na torach

[Berenika97]

@Leszek Piotr Laskowski

 

Ciekawy wiersz z mądrą puentą. Pozory często mylą, a my zbyt łatwo ulegamy własnym domysłom. Uroczy zwrot akcji z jeżykiem!

 

Wycofuję się więc cicho,

niech kolczasty malec pije.

Znikło mojej złości licho,

niech w spokoju sobie żyje.

[Poet Ka]

@Leszek Piotr Laskowski przemiły wierszyk i do tego płynie z niego nauka:)