GENEZA PTACTWA

[kultura_pop]

Choć myślisz, że się różnicie, to jesteście tacy sami
A wasze myśli czas cały się nachodzą jak tsunami
Tak między nami, wspólnie wylanymi łzami, żalami
Chcę umrzeć tak bardzo, jak chcę byś się zabił

 

Wszystko robię na ostatnią chwilę, a więc gnam
Do załatwienia mam na mieście parę spraw
Dzieciaki w moim wieku, mówią na mnie per pan
Robiąc od butów do kołnierza all scan

 

O co tobie chodzi? Mnie nie obchodzi, że ci nie wychodzi
W niebie dopiero, najwyższy Bóg cię osądzi
Kto pyta nie błądzi, więc zapytaj jak uniknąć odpowiedzialności 

 

Muszę uważać na nogi, na drogi i te szare bloki
Wąski chodnik, trzeba jak na linie stawiać kroki
Gdy zza krzaka śledzą te podejrzliwe sroki
I te wrony i kruki jak telefon sony

 

To miasto mnie już dołuje
Na nowe buty mi pluje
Rozwala czaszkę, mówiąc, że się psuję
chyba ja najlepiej wiem jak się czuję
Czy to kamień w bucie, kłuje
Czy to kolejne ptaszyszko na strucie

 

Trochę drogo tu macie
Ale nie bójcie się, zapłacę
Zobaczymy kto pierwszy zapłacze
Wejdzie w lwa paszcze w głębokie haszcze
Upadła portmonetka, ale nikt nie klaszcze