doamnă albă
nagrodzono poetkę be
wiem pisała o izmie
o lustrach też że z nimi
w końcu lżej przeżyjemy
że te izmy to żadne ach
nieprawdaż parzy filiżanka
biel gładka jak porcelana
czy przystoi też na słowa
nieważne to jak z filmu
gdzie obejmowali się i padli
a oczy oczy tylko patrzyły
blednąc w ten sam strach
tratatatatatata kręgle przewrócone
wiem zasłużyła na medal
lecz także na medaliony
bo potwierdza wciąż potwierdza
że nagroda dzisiaj ma tło
że izmy te same są
a kręgle wciąż nie leżą
demon historii dopiero je ustawia*
* Wiersz dotyczy wydarzeń
z Rumunii 89 roku.