Zgłoś

@Gosława    

Płynę na desce środkiem oceanu  dookoła jest cisza nawet wiatru  nie słychać bo ocean milczy.    Gdzieś z głębin głos się wyłania  delikatny i słodki to delfiny naśladują kobiety śpiew.    Pod niebem pilot szybowcem leci prawie w ogóle go nie słychać  skrada się niczym złodziej.   Wyostrzony słuch nie pozwala zasnąć  tonę i wypływam jeszcze jest daleko jeszcze końca nie widać.   Mężczyźni w piłkę grają poprzeczkę postawili wysoko jednak żadnej bramki nie ma.   Zaśpiewaj po mnie żałobną pieśń  Twoja postać z wody się wyłania  niczym nimfa jesteś przezroczysta.   Jeszcze jeden korytarz i zaraz dojdę  potem trochę odpocznę  albo porozmawiam z piłkarzami.   Pośrodku ciszy pośrodku oceanu  dziewczyna z mokrymi włosami  tańczy na tafli wody.    Zatańczymy razem polecimy razem  korytarzem długim przy jego końcu  pali się światło zobaczmy dla kogo. 

MIROSŁAW C. Poet Ka Berenika97 Leszek Piotr Laskowski Alicja_Wysocka Jacek_Suchowicz Kwiatuszek Wiechu J. K. Witalisa Sylwester_Lasota Dziękuję za polubienia  :)  

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A lina - kto: i wyłowi woły wiotka Nila.      

@Toyer   Piękna metafora miłości jako wspólnego filmu - bardzo spodobał mi się ten pomysł! "Kamery dusz" i "miłość jako reżyser" to oryginalne obrazy, które nadają erotycznemu napięciu wiersza subtelności i artyzmu, zamiast dosłowności. Podoba mi się też kontrast między "graniem" a "autentycznością" - dopiero w improwizacji bez scenariusza można być naprawdę sobą, to trafna refleksja o bliskości i zaufaniu między dwojgiem ludzi.