Spróbuj, bracie, się nie przewrócić. (blues)

[Benjamin Artur]

Biegnę szybko nadwęgloną drogą.

Biegnę coraz szybciej i na oślep.

 

Nie wiem, czy ktoś zdoła mnie dogonić.

Nie wiem, czy ktoś zdoła mnie ostrzec.

 

Chyba tylko moje myśli —

one mogą pobiec szybciej

od snu, który wczoraj rano,

który wczoraj mi się przyśnił.

 

Więc biegnę nadwęgloną drogą.

Biegnę coraz szybciej i na oślep.

 

Choć stopy palą mnie jak struny

od rozgrzanej drogi…

od stopionej gumy…

 

Nie wiem, czy ktoś zdoła mnie dogonić.

Nie wiem, czy ktoś zdoła mnie ostrzec.

 

Wokół tylko martwe strupy i wypalone pogorzeliska —

tam, gdzie jeszcze wczoraj stały chałupy,

a wokół ciągnęły się pastwiska.

 

Spróbuj, bracie, się nie zawahać.

Spróbuj, bracie, się nie przewrócić.