Historia edycji

tam, gdzie nikt nie ma imienia
miłość dzieje się sama

bez kierunku
bez dłoni
bez twarzy

nie ma ciebie
więc nie ma mnie

zostaje coś
co oddycha pomiędzy
i nie wie, że to oddech

sekundy nie pękają
nie mają o co się zaczepić
ślizgają  po sobie
jak szkło bez krawędzi

czas przestaje się liczyć
i nie zauważa, że znika

jest ciepło
które nie szuka źródła

pamięć dotyku
gładzi powietrze
jakby chciała ocalić cień
w miejscu
gdzie cień nie ma się gdzie położyć

przychodzenie i odchodzenie
tracą różnicę

przestrzeń zapomina kształty
jak woda
w której utonęło odbicie

i nawet "między”
rozpuszcza się w sobie

pory roku
i strony świata
tracą pion

jest tylko drżenie
które nie umie zdecydować
czy jest istnieniem
czy jego odbiciem

i wtedy - bez ostrzeżenia

coś to czuje

ale nie wiadomo
czy to ktoś
czy tylko ostatni ślad
że ktoś kiedyś był