byli jak wszyscy
nie dostrzegali
że świat
jest dla nich
a nie odwrotnie
a ona i on
dla siebie
długo o tym myśleli
zbyt długo
przyglądali się życiu
teraz nie czekali już
na wschody zachody
chłonęli siebie
każdą chwilą
byli i ogniem
i wodą
ziemią i powietrzem
byli cudem
którego szukali
...
8.2026 andrew
„Bajkowy świat”
Tak chciałoby się powrócić
w beztroski dzieciństwa czas,
o drabinie lat zapomnieć
i znów zaczarować świat.
Uwierzyć w żabią królewnę
w płaszczu z kaczeńców i ros,
na głowę włożyć donicę,
by rycerz odnalazł swój los.
Iść zgładzić smoka srogiego,
dłoń swej wybranki odzyskać,
nie lękać się żadnych zaklęć,
różą w jej oczach rozbłysnąć.
Zbudować z krzeseł i koców
piękny, podniebny żaglowiec,
by kraść skarby z wysp piratów,
gdzie nie dotarł żaden człowiek.
Nosić w kieszeni dwa świerszcze,
z kotem pogadać na płocie
i poczuć osiki dreszcze
w słonecznym, sierpniowym złocie.
Gdy mama z progu zawoła
na obiad pachnący latem,
w złotym powozie powrócić,
z wyglądu – groźnym piratem.
Wspiąć się na grzbiet wielkiej chmury,
co płynie białym okrętem,
spoglądać na ziemię z wysoka
pomiędzy gwiazd firmamentem.
Patyk zamienić w różdżkę,
co wszelki smutek odgania,
i z dziecięcą, dziką odwagą
zasiąść z mamą do śniadania.
Czas biegnie, świat się odmienia,
w lustrach twarze coraz bledsze,
lecz w sercu wciąż żyją baśnie
i sny najmądrzejsze, najlepsze.
Bo kiedy gaśnie dzieciństwo,
nie musi umierać marzenie –
kto nosi je wiernie w sercu,
ten je zamienia w spełnienie.
Leszek Piotr Laskowski
Żyję w ciągłym strachu,
jak ten liść na wietrze,
że mnie dziś opuścisz,
że ktoś będzie lepszy.
Żyję przestraszona
przy każdym konflikcie,
że już sobie pójdziesz
i co dobre zniknie.
Ref:
Tyle we mnie strachu
i tyle pragnienia,
spróbujmy zawiązać
nić porozumienia.
Tyle we mnie strachu,
tyle niepewności.
Jak spokój odzyskać
i życie uprościć?
Jak masz pójść, to pójdziesz.
Wpływu na to nie mam:
czy mnie w środku kochasz,
czy to są złudzenia.
Ref:
Tyle we mnie strachu
i tyle pragnienia,
spróbujmy zawiązać
nić porozumienia.
Ale potrzebuję,
choć dziś drżę niepewnie:
ufać więcej światu.
wierzyć w samą siebie.
I to może po to
los nas pokierował,
żebym spróbowała
stworzyć się od nowa.
@entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.