Bogdan Tęcza-wiersze ,,NA OSTRZU BURZY ''

[Bogdan Tęcza]

     NA OSTRZU BURZY

 

Na ostrzu wiosennej burzy płyną ze

zgrzytem napompowane złowrogie

chmury, jedna iskra pomiędzy niebem i

ziemią wystarczy, by w zgliszcza obrócić

misternie tkane piękno przyrody, by

wskrzesić gniew natury.

 

A my otuleni w nieświadomą ciszę

cieszymy się swoim istnieniem i darem

zmysłów, co nakręcają sprężynę

radosnego życia drżenia, nie ważne, co

za moment, za chwilę, bo tu i teraz jest

moment naszego wyzwolenia.

 

Puki trwa cisza przed burzą, póki świat

na bramy szczęścia z ukłonem otwiera,

karząc nam garściami życie zachłannie

brać, to bądźmy losowi wdzięczni za

siebie i swój czas, bo on naszym panem,

co daje i z przekorą zabiera.

 

Balansując na ostrzu burzy, chwytamy

zagubione kiedyś szczęścia motyle, póki

czas, póki nie zawładnie nami wieczność

czar, uczmy się słów i uczuć na pamięć,

by zabrać ze sobą wspomnienia i

wszystkie ulotne chwile.

 

A dzikie bzy tak pięknie pachną majem

tego roku, błękitem i bielą skrzą się

drobne kielichy, dając przyzwolenie na

szaloną miłość, zapach wiosny przed

burzą, kusi do odkrywania siebie na

nowo, dając upust żądzom i grzechom.

 

Bogdan Tęcza®

3.05.2026.