mini- życie, cz. 2 "W psychiatryku"

[EsKalisia]

leki z bożej apteki- żegnam Panią samotność-

- kiedy się rozpuszczą.

po coś nie siedzę przy biurku

po coś nie stoję przy maszynie

po coś nie pcham wózka

                   ...

rozglądam się wkoło

kwiaty, kiście winogron, słońce w środku

             suszone śliwki

cisza, ta cisza przerywana śpiewem

rozglądam się i rozgaszczam w krótkiej chwili

kiedy ludzie o niedorzecznie wielkich sercach

dźwigają też moje jestestwo.

Obiecam im jutro,

że zerwę z toksycznymi osobami

i złymi nawykami;

będę zasypiać o 22 i kłaść się o 19

          pisać wiersze

                    o

mięcie, rozmarynie i melisie

                   ...

 

 

 

Edytowane 29 minut temu przez EsKalisia (wyświetl historię edycji)