Podążając moim tropem

[Na liniach czasu]

 

Podążając moim tropem 
Mijasz błyski miarowe 

 

W oczach pioruny
Przed burzą
Pachną 
Moim ciałem 

 

Mijasz błyski w oczach
Pustynie wilgotne 
Wirują w źrenicach

 

Przyspieszają oddechy 
Galopem gnają 
Nad ogniem 

 

Płoną ziarenka 
Piasku 
Pod rzęsami 

 

W deszczu 
W ulewie 

 

W ruchach 
Urywanych

 

Płynnych
Pocałunkach 

 

Co pachną 
Niespodziewanie
Moim ciałem 

 

Gdy podążasz 
Dzikim tropem 

 

[Poet Ka]

@Na liniach czasu

 

ciekawe, wizualne te wiersze ...

 

wprowadzają w nowy wymiar estetyki (oryginalne zestawienia słów - metaforyka)

 

nie burząc jej

 

balansując na granicy

 

[Na liniach czasu]

@Poet Ka Dziękuję <3 

[tetu]

Zmysłowo i bardzo dymanicznie. Fajne kontrasty. Podoba mi się świadome przeniesienie intensywności relacji w naturę, w jej burzliwość. Obdarzona w zwierzęce instynkty nie głaska, jest po prostu dzika i to w Twoim wierszu bardzo mocno pracuje. Z podobaniem. 

[Berenika97]

@Na liniach czasu

 

Zmysłowy, intensywny i bardzo cielesny.

"Pachną moim ciałem" powtórzone jak obsesja, której nie można się pozbyć. I to odwrócenie na końcu - z początku "mijasz mój trop", na końcu już "galopujesz dzikim tropem". Coś tu wyraźnie się rozgorzało.