Złośliwa pamięć.

[Leszek Piotr Laskowski]

„Złośliwa pamięć”

Wpadłeś na pomysł,
całkiem fajniutki,
lecz go straciłeś —
analiz skutki.

Siedzisz i myślisz,
przypomnieć nie możesz,
myślami szukasz —
no niech to! O, żeż!

Prawie już masz,
na końcu języka,
prawie go trzymasz,
lecz znów umyka!

Wracasz do miejsca,
w fotelu siadasz,
„to tu go miałem” —
do siebie gadasz.

Patrzysz po ścianach,
grzebiesz w pamięci,
oczy przymrużasz,
grymasy kręcisz.

Pustka — uciekło,
choć w głowie było,
nie pierwszy raz się
tak przytrafiło.

Drobnostka — mówisz —
czasem się zdarza,
powróci samo,
jak ksiądz do ołtarza.

Ale nie wraca,
całkiem przepadło,
jak kamień w wodę,
do studni wpadło.

Na bok spoglądasz,
lecz wciąż przyćmienie,
zgubiłeś właśnie
i całe myślenie.

O czym myślałem?
Przymrużasz oczy,
ciężko przypomnieć —
pustka mózg toczy.

Znów mózg odpalasz,
błądzisz myślami,
do siebie gadasz,
stukasz palcami.

Mija czasami
godzina namysłu,
nim wreszcie nastąpi
nawrót pomysłu.

Chociaż i bywa,
że już nie wraca —
pamięć złośliwa
na zawsze go straca.

Leszek Piotr Laskowski.

[Na liniach czasu]

Jakie to życiowe :d Chyba każdy to zna ;)