Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Historia edycji

Należy zauważyć, że wersje starsze niż 60 dni są czyszczone i nie będą tu wyświetlane
.KOBIETA.

.KOBIETA.


 





A ja tęsknię.! 
I w lepkiej ślinie rozpuszczam
prażone ziarenka tęsknoty, 
w spękanych ustach.

A ja tęsknię.! 
Odwodnione ciało i dreszcze.
Nienasycona jak ziemia, 
spragniona deszczem.

 

 

 

.KOBIETA.

.KOBIETA.


 





A ja tęsknię.! 
I w lepkiej ślinie rozpuszczam
prażone ziarenka tęsknoty, 
w spękanych ustach.

A ja tęsknię.! 
Odwodnione ciało i dreszcze.
Nienasycona jak ziemia, 
która tęskni za deszczem.

 

 

 



×
×
  • Dodaj nową pozycję...