Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Historia edycji

Należy zauważyć, że wersje starsze niż 60 dni są czyszczone i nie będą tu wyświetlane
Alicja_Wysocka

Alicja_Wysocka

@hollow man

Godzinę temu, hollow man napisał(a):

Dostajesz coś w rodzaju estetycznej mgły.

 

 Masz rację. Ale dla mnie mgła jest bardzo poetycznym zjawiskiem, czymś podobnym do przybłędy

i momentami jest czymś, a czasami nawet - kimś. Rozciąga się między jednym znaczeniem, a drugim.

W jednym z moich wierszy nazwałam ją włóczymglistą przybłędą. Jest dla mnie niepokojąca tylko nocą

i tylko wtedy, kiedy muszę muszę przez nią przejść - jest wtedy upiorna. Ale już rankiem przypomina mi zaspaną dziewczynę, która jeszcze nie wyplątała się z woalu nocy i nie może się podnieść. Przydaje się jako rekwizyt - nie za często, bo rekwizyty się zapamiętuje jak zużyte meble.

Godzinę temu, hollow man napisał(a):

tak konstruuje przekaz żeby za każdym razem uciec od dosłowności, wiersz jest przeładowany metaforami. (...) charakterystyczna cecha. Łatwość generowania słów.

Wiem, czuję pod skórą co chcesz powiedzieć - ale nie będę zgadywała, każde z nas wie swoje :)

 

Ale wiesz, porządnego wiersza z rymem asonansowym, ze średniówką z liczeniem sylab, rytmem, ludzką puentą - póki co, nie napisze. Ale się szybko uczy, bardzo szybko i to tylko kwestia czasu, nieodległa (msz).

 

Za dużo metafor, przypomina kobietę choinkę. Ma diadem, korale, kolczyki, broszkę, wisiorek, pierścionki, bransoletkę

- mało gustowne, ale świeci. Wow, patrzcie! 

Dla mnie mało - znaczy więcej.

I tyle w temacie, 

napisałam co pomyślałam i siedzę cicho.

 

Pozdrawiam :)

 

 

Alicja_Wysocka

Alicja_Wysocka

@hollow man

@hollow man

46 minut temu, hollow man napisał(a):

Dostajesz coś w rodzaju estetycznej mgły.

 

 Masz rację. Ale dla mnie mgła jest bardzo poetycznym zjawiskiem, czymś podobnym do przybłędy

i momentami jest czymś, a czasami nawet - kimś. Rozciąga się między jednym znaczeniem, a drugim.

W jednym z moich wierszy nazwałam ją włóczymglistą przybłędą. Jest dla mnie niepokojąca tylko nocą

i tylko wtedy, kiedy muszę muszę przez nią przejść - jest wtedy upiorna. Ale już rankiem przypomina mi zaspaną dziewczynę, która jeszcze nie wyplątała się z woalu nocy i nie może się podnieść. Przydaje się jako rekwizyt - nie za często, bo rekwizyty się zapamiętuje jak zużyte meble.

57 minut temu, hollow man napisał(a):

tak konstruuje przekaz żeby za każdym razem uciec od dosłowności, wiersz jest przeładowany metaforami. (...) charakterystyczna cecha. Łatwość generowania słów.

Wiem, czuję pod skórą co chcesz powiedzieć - ale nie będę zgadywała, każde z nas wie swoje :)

 

Ale wiesz, porządnego wiersza z rymem asonansowym, ze średniówką z liczeniem sylab, rytmem, ludzką puentą - póki co, nie napisze. Ale się szybko uczy, bardzo szybko i to tylko kwestia czasu, nieodległa (msz).

 

Za dużo metafor, przypomina kobietę choinkę. Ma diadem, korale, kolczyki, broszkę, wisiorek, pierścionki, bransoletkę

- mało gustowne, ale świeci. Wow, patrzcie! 

Dla mnie mało - znaczy więcej.

I tyle w temacie, 

napisałam co pomyślałam i siedzę cicho.

 

Pozdrawiam :)

 

 



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Duilla
      O Jasiu donżuanie (limeryk z homonimem)

      Przez Duilla · Opublikowano

      @Tadeo Na sen najlepsza melatonina Ale wyłączenie z dodatkiem wina  Więc po zażyciu mikstury  Mogą w pamięci być dziury  Już nie wiadomo czy MelatoNina?  
    • jjzielezinski
      "Poetry in Arms" – The English Version

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      For my fellow Poets — Guardians of the word, carrying kindness and the light of learning across every friendly poetic front. ------- ///___\\\ ------- “Poetry in Arms”   I hear the calling voices “Let's use our pens like guns!” and so I stand among them in Poetry in Arms.   I was young scribe in silence, and felt what wounds remain, from those who write in verses and others write in plain.   In pages like in trenches, sharp words in fierce desire, ink loaded like gunpowder, “Survive the evil fire!”   Our legendary Poets, Cover us with your care, and offer honest counsel, from any face hater.   If you walking this way, Don’t lose your heart and mind, evil will pass away from poetry unkind.   Hey, evil owful hater! Carefully listen us: We’ll prove you — words are matter! — in Poetry in Arms.   We don't it for a glory, Nor any applause goal, But tell you all the story What still lives in our soul.   And when depression hits you, Can't hold your pen like sword, Let all your thinks will go to: Weapon is hide in word.   Despite life meet last hour — Our poems never burns And we will live in our — Poetry in Arms. ------- ///___\\\ -------  
    • Kwiatuszek
      KOBIETA - LECZ NIE TA

      Przez Kwiatuszek · Opublikowano

      @LessLove Jaka ładna piosenka:-) Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • jjzielezinski
      Poetry in Arms

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      @Leszczym Wciąż się zastanawiam, ale chyba jednak wstawię ;) - najwyżej mnie zjadą...  Dziękuję za komentarz i informację. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @piąteprzezdziesiąte Wszystko gra ;) :)  Dziękuję za polubienie i komentarz :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Longinus
      Elegia jesienna

      Przez Longinus · Opublikowano

      Jesienne poranki pośród srebrzystej mgły Mroczne i kontrastowe umierają w bieli Na pradawnym drzewie liście w pomarańczy Opadają niczym my aż topią się w ziemi A deszcz jak łzy trawi oraz wyniszcza je Po obtoczeniu przez wiatr w brudzie I tak trwają aż po dzień zaduszny Nagle stają się ważne gdy on wypada Jak słońce dla ziemi czy dla niej kochany Na ich miejsce świeczka się ustawia I niczym latarnia na morzu Dla dusz kieruje w mroku Aż w końcu wita nas Marzanna Pokrywając wszystko chłodną bielą Nic już nie ma od rana Nie ma koloru tylko dusze wieją

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...