Historia edycji

@andrew I ja ufam Jezusowi. Serdecznie Cię pozdrawiam.

Są jak ożywienie, raz lśnienie, raz śnienie, mam buraczki w piwnicy i to dodaje mi chcicy

@wiedźma Bardzo dobry, wyrazisty, krystalicznie i oszczędnie (nowocześnie)zbudowany wiersz. Gratuluję Ci Serdecznie. Poniższy fragment jest sercem jego koncepcji.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ten moment, obecny nieobecny z pamięci wywołam, poza czasem umieszczę, w chmurach zatrzymam. Zostań- moje ciało cierpi, nietrwałe jest przecież. Krzyk tęsknoty wydaje, za tym co było, i może wróci.   Chwilo zatrzymaj się, duszę uspokój. Wiem- jak marny, pospolity jest mój świat, innego nie mam- tu dzieją się rozpacze i zachwyty, moje trwogi i nadzieje. Tu w jezior srebrnym rozlewisku, księżyc rankiem swą srebrną twarz płucze, słuchając jak sarna biegnie miedzy drzewami i stromymi zboczami   Ten moment, teraźniejszość, to moje istnienie, jest zapowiedzią nieuchronności, drogą do wolności. Więc zanim zamkną bramy mojego bytu, żyję, oddycham i kocham. Bo to co mam, ta miłość do Niego, jest wszystkim co istnieje.  

@Alicja_Wysocka a najdziwniejsze jest to, ze jednego dnia to "coś" napsiane zupełnie się nie pdoba, a innego nagle zaskakuje sensem, wdziękiem, drugim dnem... Ja tak mam, więc śmiecie piętrzą się w jakimś schowku i czekają na odkrycie...