czas nie rzeka, a ...

[andrew]

jestem

 

obok czas 

powoli płynie 

swoim dziś 

nie idzie beze mnie 

 

próbuję prowadzić 

 

nie jest powolny 

nie zawsze 

daje się kształtować 

układać jak klocki 

nie wszystko 

pasuje do siebie 

 

nie czeka 

gdy przystanę

zwolnię

 

idzie z innymi 

zostawia mnie 

 

a ja

ja ... 

tracę go bezpowrotnie 

 

4.2026 andrew 

 

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Andrzej... uśmiecham się do tego fragmentu... :)

Prawda.. czas daje się .. kształtować.. i nie zawsze klocki pasują do właściwych linii.

Skąd ja to znam... tracę go.. bezpowrotnie...!!! ehhh... bywa i to, niestety, dlatego skrobnę.. łapmy chwile, tu i teraz, bo czas nie zaczeka.

ps. przygotowałam dwa flakoniki na kwiatki od Ciebie... :) Stawiam zawsze w.. "salonie".. :)

Pozdrawiam i miłego 'weeka', zanim co...

[andrew]

@Nata_Kruk

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[viola arvensis]

@andrew bardzo ciekawe.

Tak sobie myślę, że chciałabym żeby mnie czas zostawił w spokoju, bo mam wrażenie, że zbyt często mnie trzyma za gardło i wtedy go właśnie tracę ...

 

Pzdr.

[andrew]

@viola arvensis

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Berenika97]

@andrew

 

Czuję w tym wierszu coś, co znam - próbę kontrolowania tempa życia, które nie chce się dać kontrolować.

„Układać jak klocki" - pięknie naiwne marzenie o porządku. I potem ta bezradność- „nie czeka , gdy przystanę".

Bardzo mi się podoba. 

[andrew]

@Berenika97

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.