Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Widzę brązowe cienie drzew
jak uśpione ślady olbrzyma.
Słyszysz? urasta ciało w chleb,
tak się w nas ziemia wrzyna.

 

Widzę drzewa płonące żywcem
wiosną, latem, jesienią,
z tych drzew wyrosną trumny,
te drzewa płoną ziemią.

 

A potem na polanach zimowych     
wiolonczele dymu rysowane węglem,
stada wron jak spalone sierpy
dyndają nad śnieżnym tłem.

 

I ogień na polach krzepnie
w lód. Drzewa stygną, śpią.
Słyszysz? morze brązowych róż,
płoniemy jak drzewa ziemią.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...