Brat bliźniak

[Ernest Guzik]

Anioł stróż, z którym trwa się ramię w ramię.

We wspólnym pokoju, w prawie jazdy, w pierogach ruskich.

W wymyślonych słowach, w fantazyjnym świecie

i w rozmówkach wieczorowych.

Raz przedszkole, raz gimnazjum, raz matura.

A potem ramię w ramię - w obce miasto.

 

Jest w tym jakaś oczywistość, odwieczne status quo -

nigdy przecież nie było inaczej

i trudno wyobrazić sobie "inaczej",

bo czym ono właściwie miałoby być?

Tak już jest - i kropka.

A stałość ta jest tak zuchwale pewna,

jak pewny jest śnieg zimą, obiad u mamy

i amen w "Ojcze nasz".

 

Aż przychodzą dwudzieste czwarte urodziny.

Zwyczajne na oko, jak to urodziny -

zasypane życzeniami, pachnące świętem,

winem i czekoladą.

Ale połowiczne.

Ale już niewspólne.

 

Nie ma już śniegu,

nie ma już obiadów,

nie ma już amen.

Wracasz pod wieczór - jak zawsze.

Jak zawsze przekręcasz klucz i zdejmujesz buty.

Jest sufit - jak zawsze - i są drzwi, a w nich szklana szyba,

a za nimi bałagan.

Jak zawsze.

I jak nigdy - nie ma już brata.

 

7 IV 2025

[violetta]

Tęskni się do takich żyć:)

[Ernest Guzik]

@violetta tęskni się do beztroskiej młodości

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[violetta]

@Ernest Guzik często wspominam dzieciństwo:)

[violetta]

@Ernest Guzik żeby sobie to przypomnieć, wystarczy mniej chcieć:)

Czekam na pełne lato:)