boska róża

[DawidMotyka]

różo, ty jesteś w boskości natchniona
tyś moja poskromiona
jesteś w miłości urodzajna
różo ty moja nadzwyczajna
jesteś kwiatem z błękitnego nieba
różą, co czułości nam potrzeba
jesteś tajemnicą wszystkich olśnień
swymi płatkami nakrywasz niczym pościel
różo, jesteś wdzięcznością z swego istnienia
drugiej takiej piękności nie ma
jesteś ozdobą wszystkich ideałów
wypełnieniem tętniących życiem parkanów
różo, jesteś płonącym natchnieniem
dlatego wącha się ciebie z westchnieniem
jesteś wielkością samą w sobie
to dlatego noszę cię ciągle w swojej głowie

bo róży kwiatem jesteś ze snu
pachniesz mi rajem pachniesz tu
bo róży sercem jesteś wtłoczona
miłością aby zawsze poskromiona
bo róży godnością rodzisz swój dzień
on jak kolce budzi i cień
bo jesteś spłodzeniem wszelkiej nagrody
różo, przy tobie zawsze czuję się młody