OBLĘŻENIE

[Zbigniew Polit]

OBLĘŻENIE

 

Wyobraźnia w krzakach wzrasta -

Pchają smutni się do miasta.

Owies dziś w najlepszej cenie,

Lecz nie kupisz na Orlenie.

 

Jadą ciurkiem Volkswageny,

Audi, Kie, Fiaty Sieny,

Mercedesy, Ople stare,

Jak padalec, opieszale.

 

I ładują się w to miasto,

Nieprzytomną modłą własną.

Gdy w parkingi pcha aut rzeka,

Człowiek miejsca nie doczeka.

 

Do biur pędem, podnieceni,

Kto nadąży, chodak zmieni,

By nie wyszło, że ze smakiem,

Miasto sili się burakiem.

 

Do szkół wiozą pacholęta.

A gdy zżarli już zwierzęta,

I gdy auta w stajniach stały,

Autobusy paść musiały.

 

Telewizor, komputery,

Woda w kranie i bajery.

Nawet szpilki w szafie nowe,

No bo też chcą, jak „miastowe”.

 

Dla nich miasto, to jak Eden.

Jak dla Eskimosa Wiedeń.

Czulej zatem graj sumieniem,

Na to bratnie oblężenie …