Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Chevron …

KOBIETA

Przez KOBIETA
w Fraszki i miniatury poetyckie

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Odpowiedzi 65
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Popularne dni

Top użytkownicy w tym temacie

Popularne dni

Popularne posty

KOBIETA
KOBIETA

Nosi brodę i symetryczne wąsy  w stylu Chevron. Całuje z językiem. Czeka wiedząc, że zawsze przyjdę wilgotna.    A kiedy śni, w oczach ma szare półksiężyce. Zostawił kilka we

FaLcorN
FaLcorN

@KOBIETA   Trochę wygląda jak ziomuś z mojego lusterka. Ech.. te przypadki..

KOBIETA
KOBIETA

@violetta   ciem lubię Violetta!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@FaLcorN   ja sobie tak ogólnie o brodzie piszę! a Ty wszędzie dostrzegasz siebie… nasilony egocentryzm.! ta

FaLcorN

FaLcorN

Opublikowano
Opublikowano

@KOBIETA

 

Już wszystko wiesz,

każde słońce świeci

i ja świecę też, 

choć umierają poeci.

 

Już wszystko wiesz,

otwórz swoje ramiona,

na słodką serca biel,

sobą mnie dokonaj.

 

Już wszystko wiesz,

szczęście czeka za rogiem,

ciało dla ciała nałogiem,

namiętnych pożądań — deszcz.

 

Już wszystko wiesz,

ciągle skropleni trudem,

gonimy czas i ułudę.

Czy miłość dogoni nas też?

1
KOBIETA

KOBIETA

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tego wszystkiego właśnie nie wiem Kornel!

@KOBIETA

 

co Ty za wiersze piszesz? jedna wielka niewiadoma

 

wszystko wiesz…kiedy ja nic nie wiem!

 

1
FaLcorN

FaLcorN

Opublikowano
Opublikowano

@KOBIETA

 

Nie ten wiersz wkleiłem, tyle ich.. gubię się..

 

 

Przez miłość, do siebie

 

Wiedza tak bezwzględnie...

dookreśla, a ja chcę z Tobą,

kreślić chwilę i nie chcę —

przestać.

 

Goni nas czas, rozmywa,

to co ważne, stajemy murem

i tylko mur pozostanie, gdy sobą —

zasilę chmurę.

 

Stajesz się, przy mnie, dla mnie,

dłonie wezbrane otwieram.

Ty - czułość, a zbroja opadnie.

 

Błękit nad nami gęstnieje,

język dotyka obłoki,

do Twego portu dryfuję,

tętnice nasze - potoki.

 

Płyniemy po dalej, po więcej,

owijam nas w tęczę i zorzę,

lęki gasimy sercem,

piachu zatopi nas morze.

 

Dlatego dobrze, że jesteś,

poeta jak wiatr, minąć musi.

Z drogi pisanej bezsensem,

w ramiona pragnę, zawrócić.

2

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


×
×
  • Dodaj nową pozycję...