Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Modlitwa do św. Pawła

 

Marzę by wrócić, z dawnym ludzkim śmiechem, 

Marzę by wrócić, raczyć ludzi śpiewem. 

Marzę by wrócić, gdzie byłem witany, 

Marzę by wrócić, gdzie byłem kochany. 

Marzę by wrócić, do jasnego ranka, 

Marzę by wrócić, gdzie nie boli wzmianka 

O tym co było, co serce mi kradnie, 

Marzę by wrócić, by nie żyć już na dnie. 

 

Jak mało widzę, ponoć tyle czeka, 

Choć czekam szczerze, na nieba błękity. 

Tak młody jestem, a tak czas ucieka 

I każdy świt jest bólem tak przeszyty. 

Na cóż mi bogactwa i wielkie tabory, 

Gdy lęk odwiedza zawsze ciemne noce? 

Fortuna stawia najcięższe zapory, 

Zaś w duszy gasną wszystkie żywe moce. 

 

Smutno mi, Boże - czy być smutnym mogę? 

Ojcze, wszystko mam, miłości nie dałeś, 

Więc pokochałem, uczuć błędną drogę, 

Bo Ty, mój Boże, na to mnie skazałeś. 

Tyle masz ludu pod sobą, mój Panie, 

I tyle masz mnie, co sługą jest Twoim, 

Gdy tu jest mi źle, usłysz moje łkanie, 

Odpłać mi nędzę, odpłać rajem błogim. 

Edytowane przez Anton_Borowicz (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • Witam serdecznie. Nie wiem czy to dobre miejsce jeśli pomyliłem proszę o wyrozumiałość. Pracuje nad opowiadaniem psychologicznym. O mężczyźnie, który jest uzależniony od hazardu. Stracił kontrolę, jest na etapie obsesji. Itd. 

      Początek na razie zachowań dla siebie. Ale napisałem jedną z kolejnych scen, która wpisuje się w nurt psychologii bohatera. Uprzedzę, że czerwone pięć pojawia się w całości jako obsesja na punkcie tej cyfry K jest uzależniony od ruletki.

      Co myślicie o takim fragmencie?

       

      Jeszcze uwaga techniczna: Kafkowski "K" został wprowadzony technicznie, na razie nie mam pomysłu, ale raczej będzie to postać całkowicie anonimowa.

       


       - Słucham? - w słuchawce zabrzmiał kobiecy głos. K poczuł się jakby rozmawiał z asystentem sztucznej inteligencji. W sumie czego oczekiwał? Namiętności? Romantyzmu ? Przecież wiedział, że pod tym numerem telefonu ich nie znajdzie.

       - Masz teraz czas?

       - Tak - głos stał się jeszcze bardziej chłodny.
      - Gdzie?

         Dalsza rozmowa potoczyła się już szybko. Kilka szczegółów. Miejsce i czas. Kwota.
         Przez moment K poczuł się jak w podrzędnym kasynie. Przenika Cię jakaś surrealistyczna, absurdalna nadzieja na odmianę losu, choć twoja podświadomość mówi coś zupełnie innego. Słuchasz jej z lekceważeniem. Po czym zanurzasz się w świecie swoich fantazji, mgieł i ciemnego światła.
         Gdy było już po wszystkim, K wyszedł na ulicę. Był nieco skołowany. Zamiast ukojenia znalazł rozdrażnienie. Pewność siebie zmalała do zera. Mijając kolejnych uśmiechających się życzliwie przechodniów miał wrażenie, że na czole na wytatuowane - skąd wyszedł, co robił przez ostatnie pół godziny. Wiedział, że to nierealne. Przecież był anonimowy.
         K przez całe życie cenił anonimowość. Anonimowy był na ulicy; anonimowy w kasynie. Anonimowy przy barze flirtując z barmanką. Anonimowy w swoich ideałach. Zapętlił się w anonimowości i nagle zaczął miotać się na wszystkie strony. Zaczęło do niego docierać że powoli traci w tym wszystkim orientację. Widział w tym wszystkim jeszcze nadzieję - czerwone pięć (...).

       

       

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...