Do Ur

[Poet Ka]

"Pan rzekł do Abrama: Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej i z domu twego ojca do kraju, który ci ukażę”. (Rdz 12.1)

 

 

Do Ur

 

 ktoś

 Przekleństwo Urrwa(ł).

 

 no...w każdym razie 

 ostało się Ur. 

 

 Abram, co mu cham 

 odebrał tu ktoś.

 

 bez Chama ludzkość 

 cofa się cofa...

 

 do Ur Abrama.

[Łukasz Jurczyk]

@Poet Ka

 

Ukażę Ci kraj.

Mówi bóg, co zna żarty.

Piach, wszędzie piach.

 

Pozdrawiam

[Poet Ka]

@Łukasz Jurczyk dziękuję za szczerość i błyskotliwą ripostę:)

[Berenika97]

@Poet Ka

 

Na podstawie Twojego wiersza, tych dziewięciu wersów można by napisać solidną pracę naukową. :) Wzięłaś na warsztat Biblię a więc sacrum i brutalnie zderzyłaś je z kolokwializmem czyli profanum. Bawisz się nazwą miasta Ur -poprzez dopisanie brakującej litery (i urwanie jej w połowie) tworzysz sugestię przekleństwa. Wyjście z Ur „zerwaniem” ze starym światem.

Natomiast Cham w tradycji to ten „zły”, który wyśmiał ojca. Ale pojawia się teza - „bez Chama ludzkość cofa się”. Czyli ludzkość, tracąc swój pazur (swojego „Chama”), traci też zdolność do ewolucji. 

Świetna zabawa etymologią.

Wygląda na to, że bez odrobiny "chama" w duszy, nigdy nie wyjdziemy poza własne podwórko. 

 

Pozdrawiam. :) 

Edytowane 4 godziny temu przez Berenika97 (wyświetl historię edycji)

[Poet Ka]

Kochani, dziękuję za wpisy i polubienia:)